Column: Gebed van een ongelovige

Column: Gebed van een ongelovige

Wim Jansen vindt het jammer dat steeds minder mensen bidden. Ook als ongelovige kun je volgens hem bidden. 

Op 8 mei organiseert de VVP samen met het Arminius Instituut een studiedag over vrijzinnig bidden

Om mij heen vallen de bidders weg. Niet alleen omdat ze doodgaan – dat ook – maar omdat ze stilaan zijn opgehouden met bidden. 

In mijn kring van familie, vrienden, met name generatiegenoten, weten velen niet wat ze er mee aan moeten. Is dat erg? Wat je niet kent mis je niet, maar als je het kent zou je het graag een ander gunnen. En ik zie om me heen dat hele generaties opgroeien zonder de dimensie van het gebed. Dat vind ik jammer, ja. Bovendien denk ik dat de barrière niet nodig is. De barrière van het geloof namelijk. Vandaar deze column: gebed van een ongelovige.

Het is mijn overtuiging dat bidden geen particuliere liefhebberij is van gelovigen maar een wezenlijk element in ieders leven kan zijn. Een universeel psychologisch gegeven.

In welk opzicht dan?
Als een zich verhouden tot je diepste bron, of je die nu God noemt of niet.

Bidden is bewustwording
Wat mij betreft breken we met de oude indeling gelovig/ongelovig. Die blijkt als een splijtzwam te werken en is tevens verwarrend. Menig ‘ongelovige’ legt meer mystiek besef aan de dag dan tal van  ‘gelovigen’.
Ik redeneer niet vanuit de geloofsaanname van een god maar vanuit de ervaring.

De werkelijkheid is oneindig rijker en groter dan wij kunnen waarnemen. In die werkelijkheid dienen zich ervaringen aan. Ervaringen waarin wij soms het essentiële, het ultieme, of zelfs het overstijgende onderscheiden.
Datgene waarvan je voelt: dit is mij heilig.
Hiertoe moest ik komen.

Je maakt er deel van uit en tegelijk onderscheid je je ervan. Je kunt je ertoe verhouden. Zoals de  druppel en de zee zich tot elkaar verhouden.

Bidden is: de druppel wordt zich bewust van de zee en richt zich tot de zee.    
Bidden is bewustwording.

Bidden is binnenkant
Bidden is bewustwording van de totale werkelijkheid. Wat Lucebert noemt: de ruimte van het volledige leven.
Die werkelijkheid ervaren wij innerlijk. Ook wat buiten ons is ervaren wij uiteindelijk in onze innerlijke ruimte. Om het met Schopenhauer te zeggen: als verschijnsel in de hersenen.

Bidden is het verkennen van je binnenkant en deze aftasten op de essentie. Op wat jou heilig is. Op het goddelijke/God in jezelf – als je dat zo wilt noemen.
Zoals een bij op zoek is naar de nectar en weet: daar moet ik zijn.
Zoals een torenvalk in de lucht hangt te ‘bidden’, in volle concentratie op zijn prooi.
Zoals je op een koude dag in maart een plekje in de zon zoekt en je daarin koestert.
Zo zoek je naar een punt ‘God’ in de oneindige ruimte van je innerlijk.

Bidden is zoeken naar het nest in de takken van je brein waarin God rust – en daarin ook zelf rusten.
Bidden is het Godstofje opsporen in je hersenen en daarop zuigen.

Bidden is bestemming.
Waar is dat allemaal goed voor?

Bidden betekent:
Het aanspreken van het gehele geestelijke potentieel, in al zijn dimensies.
Uit jezelf worden opgetild en vertoeven in de bevrijdende sfeer van het heilige.
Je laten leiden door verlangen naar liefde.
Het edelste en het mooiste in jezelf ontdekken en ontplooien.
Het nu en dan ervaren van het sublieme, dat warme, meest vredevolle moment  – dat je misschien het beste zou kunnen omschrijven als: een geestelijk orgasme.
Als mens tot je bestemming komen.

Bidden is voor kinderen
We kunnen niet terug naar de kindergebedjes – met de achterhaalde godbeelden – van vroeger.
Maar iets van de sfeer en de troost meegeven aan onze kinderen is misschien geen gek idee?
Zonder gelovig te zijn kunnen we kinderen in aanraking brengen met de essentie van bidden:

Leer je kinderen om nu en dan alleen te zijn, het met zichzelf uit te houden.
Leer hen de stilte. Maak hen bewust van het rustgevende daarvan.
Leer hen hun innerlijke ruimte kennen en verkennen (zoals Bassie uit de beroemde serie zei: dat ga ik aan de binnenkant van mijn ogen bekijken…).
Leer hen dat wat sommige mensen God noemen het liefste en het teerste in henzelf is.
Leer hen zich te concentreren op iets dat mooi is, bijvoorbeeld een bloem of het intens voelen van de zonnewarmte.

Leer hen in Godsnaam de ruimte van het volledige leven.

Wim Jansen is schrijver en theoloog. Tot zijn emeritaat was hij predikant van de Vrijzinnig Hervormden in Delft en de Koorkerkgemeenschap in Middelburg. Begin november verscheen zijn dichtbundel ‘Zingen aan de Styx’. Voor meer informatie: www.wimjansen.nu. Deze en andere columns van hem verschenen eerder op Nieuwwij.nl (hier).

Op 8 mei organiseert de VVP samen met het Arminius Instituut een studiedag over vrijzinnig bidden

Deel dit

Steun de VVP

Laat de vrijzinnige vlinder vliegen.

WORD DONATEUR

Zoeken

Contact

Vereniging van Vrijzinnige Protestanten
Joseph Haydnlaan 2a 
3533 AE Utrecht                       
030-8801497
info@vrijzinnig.nl
Klik hier voor meer contactgegevens

twitter310facebook

   

 



Agenda

23 Nov 2017
Apeldoorn Regentessekerk

Introductie in de Amerikaanse vrijzinnigheid


23 Nov 2017
Assen Odd Fellowhuis

Lezing 'Gemeenschap scheppen'


23 Nov 2017
Oudshoornse Kerk

Lezing ´Muziek van vrouwelijke componisten´


Column

  • Column: Alles kapot!

    Beeldenstormen. Het is van alle tijden. Soms kan het nuttig zijn, maar meestal is het ingegeven door angst, aldus Foekje Dijk.