Rutger Immink blijft het hoog zoeken

Rutger Immink blijft het hoog zoeken

Na 32 jaar neemt Rutger Immink afscheid als vrijzinnig predikant. Wat heeft hem al die jaren gedreven en wat gaat hij nu doen? 

Eigenlijk had dominee Rutger Immink (nu 63) notaris moeten worden. In de familie Immink was het eeuwenlang zo geregeld dat als de vader notaris was, de zoon dan dominee werd en diens zoon weer notaris, enzovoort.  ‘De notarissen verdienden het geld en de dominees maakten het op’, grinnikt Immink.

Rutger doorbrak de traditie en werd uiteindelijk net als zijn vader ook predikant, vrijzinnig. Uiteindelijk, want de studie theologie verliep niet zonder slag of stoot. Op 21-jarige leeftijd meldde hij zich bij de theologische faculteit in Groningen.  Hij moest er nog wat Latijn en Grieks bij doen, want met atheneum B alleen ging het niet. Het liep echter niet lekker met de studie en dus stopte hij. Rutger ging werken in slaaphuis Druif, een opvang voor daklozen in Groningen en hij werd ook nog koster bij de remonstrantse kerk, vijf jaar lang.

De theologie bleef toch trekken. ‘Na jarenlang als koster aan de achterkant van de kerk te hebben gewerkt, wilde ik toch ook wel eens naar de voorkant.’ Via een zaterdagse opleiding in Utrecht haalde hij zijn kandidaats en daarna volgde de kerkelijke opleiding in Groningen. Langezwaag in Friesland werd in 1985 de eerste standplaats. ‘Predikant 4e klas, want ze konden me niet veel betalen.’

Daarna kwam het wat meer grotere werk op Terschelling, waar hij negen jaar met zijn vrouw Annet en de twee kinderen bleef.  Het werd lastig toen de kinderen naar het voortgezet onderwijs moesten. Annet ging met  de kinderen van maandag tot vrijdag aan wal wonen. Niet bevorderlijk voor een gezellig gezinsleven. Toen Rutger in 1999 de kans kreeg om bij de vrijzinnige gemeenschap in Groningen-Haren te gaan werken, greep hij die met beide handen aan. En toen kwam een paar maanden geleden de verrassende mededeling dat Rutger Immink  na ruim 32 jaar voortijdig ging stoppen als predikant om zich helemaal te wijden aan een nieuwe studie: astronomie, populair gezegd: sterrenkunde. Hoog tijd voor een afscheidsgesprek.

Eerst theologie, nu astronomie. Je blijft het hoog zoeken. Ligt er een verband?                                                           

Wat aarzelend, maar dan: ‘Een belangrijk aspect van geloven, is de verwondering. En dat geldt voor astronomie ook.  Het is een fantastisch onderzoeksgebied. Fascinerend’.
Dan komen de boeken op tafel en ook de computer gaat aan. Schitterende foto’s van sterren, planeten en melkwegstelsels. In het werkvertrek van Immink staat ook een sterrenkijker. Ogenschijnlijk een simpel apparaat, maar er zit een afstandsbediening op, waarmee zo’n 40.000 sterren en planeten kunnen worden bekeken. Onder meer de grote storm  op Jupiter.

De getallen vliegen over de tafel. ‘Alleen al ons melkwegstelsel kent zo’n 100 miljard sterren die allemaal weer hun planeten hebben. En dan zijn er wel 100 miljoen melkwegstelsels. Hoe meer je ervan weet, hoe leuker het wordt.’ De kans op leven elders kun je volgens Rutger niet uitsluiten. ‘Maar je komt er nooit achter. Het is te ver weg. De dichtstbijzijnde ster is 4 jaar reizen met de snelheid van het licht. Het is ook niet erg dat je het niet te weten komt. Je hebt er ook geen last van.’

Waarom stop je als predikant? Astronomie had toch ook een hobby ernaast kunnen blijven?

‘Ik ben altijd met plezier predikant geweest. Daarbij ging het mij meer om de mensen met wie ik te maken had dan om het geloof uit te dragen. Mensen zijn belangrijker dan de kerk. Het een kan echter niet zonder het ander en de gemeenschap van het Witte Kerkje is ook wel heel bijzonder. Maar ik begon me steeds meer af te vragen: had ik niet beter natuurkunde kunnen gaan studeren? En toen een half jaar geleden de mogelijkheid zich aandiende om met vervroegd pensioen te kunnen gaan, werd het ook praktisch mogelijk deze wens in vervulling te doen gaan. Kijk, als predikant ben je nooit vrij. Dan moet je hier bij langs en dan daar aan denken. Het lijkt me heerlijk om dat niet meer te hebben en alleen voor jezelf bezig te kunnen zijn. Klinkt egoïstisch, maar ik voel het wel zo.’

Ga je het kerkelijk werk niet missen?

‘Nee, dat denk ik niet. Ik heb heel bewust gekozen. Wel heb ik gevraagd mijn preekbevoegdheid te behouden. Maar ik zie mij niet direct weer op de kansel staan, want ik heb mijn tijd hard nodig om mijn wiskunde flink bij te spijkeren. Je zult mij voorlopig ook niet veel in het Witte Kerkje zien. Dat is ook niet goed voor je opvolger.’

Hoe zie je de toekomst voor de vrijzinnigheid?

‘In georganiseerde vorm ziet die toekomst er niet geweldig uit. De kerken worden steeds leger en het ledenbestand veroudert sterk. Maar je kunt je afvragen of dit erg is. We hebben als vrijzinnigheid natuurlijk een geweldige eeuw achter ons. Veel van onze denkbeelden zijn overgenomen door andere kerken en predikanten. Als je nu bijvoorbeeld een kerk in Groningen binnenstapt, dan is het niet zo dat je gillend wegloopt vanwege de verkondiging’.

 Bij wijze van anekdote vertelt Immink de discussie die hij in het verleden wel eens heeft gehad, toen hij verklaarde dat hij niet geloofde dat Jezus voor onze zonden is gestorven en dat die uit de doden zou zijn opgestaan. ‘De gereformeerde ds. Jan Ridderbos noemde mij toen een christusloochenaar.  Maar toen ik daarop in een gesprek met collega’s  stelde dat ik wel geloofde dat Jezus heeft geleefd en ook dat hij is gekruisigd, maar niet geloofde dat hij na drie dagen uit de doden is opgestaan en daarna 40 dagen als mens aan zijn discipelen verscheen, sprak niemand dat tegen. En ze zullen hun gedachten hierover niet duidelijk van de kansel verkondigen.’ 

Het verschijnen van Jezus moet je volgens de scheidende predikant vooral ook symbolisch zien. ‘Mensen praten nog steeds over hem; dan is het dus niet voorbij.’

Veelzijdig

Dominee Rutger Immink is een veelzijdig man. Velen zullen niet weten dat hij ooit een hartstochtelijk roeier was. Samen met een groep anderen heeft hij zes keer de Harlingen-Terschelling race geroeid. Zes foto’s aan de wand in zijn werkkamer zijn de kleurige getuigen. ‘We hebben er een keer 5,5 uur over gedaan, omdat de wind en de stroming tegen zaten. Toen wij aankwamen waren de festiviteiten voorbij.’                                                                               En dan hebben we natuurlijk ook nog de saxofoon, waarop hij tot ieders verrassing speelde tijdens de kerstdienst 2015.  ‘Ik speel er nog steeds met plezier op.’                                    

Maar bovenal zijn er de bijen. Of liever gezegd, die waren er. ‘Zolang ik predikant ben, heb ik bijen gehad, dus meer dan dertig jaar. Maar de koninginnen hebben het laten afweten en de vier volken die ik had, hebben de winter niet overleefd. Voorlopig komt er ook niks meer van, want eerst heb ik de handen vol aan de studie.’

Geloofsbelijdenis.

In zijn diensten verrast Rutger Immink de gemeente regelmatig met een wisselende geloofsbelijdenis. Het ligt voor de hand dit afscheidsverhaal dan ook te eindigen met een van zijn favorieten. Die is van de hand van ds. R. van Wijnen, die van 1954-1969 predikant van het Witte Kerkje was.

Wij geloven, dat in alles
Wat was en is en komen zal
Gods eeuwige geest leeft,
Dat deze in het bijzonder tot ons komt in Jezus Christus,
En dat wij kinderen van deze geest mogen zijn.
Dat is de zin van onze leven.

 Wij geloven dat wij verplicht zijn
Tot eerbied van alle leven
En dat wij in het bijzonder geroepen zijn het mensenleven
Te eerbiedigen en te bevorderen,
Ongeacht rang of stand, volk of ras.
Dat is de opdracht van ons leven.

Wij geloven dat al wat ons overkomt.
Voorspoed of tegenspoed, lief of leed,
Ons dienen kan om volledige mensen te worden.
Dat is de kracht van ons leven.

 Dit artikel is geschreven door Dick Dalmolen en verscheen eerder in het tijdschrift van de VVP Groningen. 

Deel dit

Steun de VVP

Laat de vrijzinnige vlinder vliegen.

WORD DONATEUR

Zoeken

Contact

Vereniging van Vrijzinnige Protestanten
Joseph Haydnlaan 2a 
3533 AE Utrecht                       
030-8801497
info@vrijzinnig.nl
Klik hier voor meer contactgegevens

twitter310facebook

   

 



Agenda

23 Nov 2017
Apeldoorn Regentessekerk

Introductie in de Amerikaanse vrijzinnigheid


23 Nov 2017
Assen Odd Fellowhuis

Lezing 'Gemeenschap scheppen'


23 Nov 2017
Oudshoornse Kerk

Lezing ´Muziek van vrouwelijke componisten´


Column

  • Column: Wat zet me in beweging?

    Wat zet ons elke dag in beweging, vraagt dominee Henri Frölich zich af? Het antwoord op die vraag is misschien wel de kern van religie.