Zinweb - Zinprofiel meest recent

1. Mennisten in de Gouden Eeuw
   

   Nelleke Kan - Misschien hebt U afgelopen winter ook genoten van de televisieserie over de Gouden Eeuw. Terecht spreekt dit tijdperk tot de verbeelding en altijd weer blijkt het mogelijk om nieuwe gezichtspunten naar boven te halen. De serie is voorbij, maar er is toch wat duurzamers gebleven. Niet alleen kunnen wij met een boek nog lang nagenieten, ook op de website van de serie is van alles te beleven.

   En dan is er een tentoonstelling in het Amsterdam Museum. Die neemt een flink stuk van het oude gebouw in beslag. Je dwaalt langs politieke gebeurtenissen, VOC-schepen en trekschuiten en ziet mooie nieuwe ontdekkingen in de wetenschap. Na heel wat trappetjes op en af kom je in een zaal over godsdienstige diversiteit en verdraagzaamheid. Elke geloofsrichting zijn eigen Bijbel, ze mochten allemaal gedrukt worden in ons land.

   Anders dan in het boek en de televisieserie is daar een...
   Lees verder

2. Volmaakt gelukkig worden we nooit
   

   Koen Holtzapffel - In zijn essay Lijdenslust noemt schrijver Marcel Möring geluk een misverstand: ‘Er is geen geluk. Er is alleen maar leed. Geluk is leed dat kortstondig wordt vergeten ten behoeve van de eigen, even kortstondige, zielenrust.’ Nu schreef Möring zijn geschrift ter gelegenheid van de Maand van de Filosofie in 2006. Beschouwen filosofen geluk inderdaad als een misverstand? Een korte rondgang langs een paar eigentijdse publieksfilosofen. Filosofen die op toegankelijke wijze schrijven voor een groot publiek, ook over geluk. 

   Het doordachte geluk
   In zijn recente boek Leven is een kunst (2012), noemt wijsgerig ethicus Paul van Tongeren geluk niet alleen een ervaring, maar ook een spanningsvol begrip. Misschien wel daarom is het nooit volledig te realiseren. Identificatie van geluk en plezier wijst Van Tongeren af. Geluk is altijd plezierig, maar niet elk plezier mag geluk heten. Na het nodige wikken en wegen omschrijft hij geluk als: het genieten van...
   Lees verder

3. Canons met een glazen plafond
   

   Canons zijn de laatste jaren helemaal terug van weg geweest. Ze lijken te getuigen van een behoefte aan houvast en gedeelde identiteit in een tijd van veel dynamiek en vervagende grenzen. Tegelijkertijd zal het opstellen van een canon in deze tijd van culturele nivellering voor sommige Nederlanders misschien iets pedants hebben. Het doet ze denken aan toga’s en baretten, aan concilies, aan Koninklijke Akademies en gesubsidieerde onderonsjes van cultuurbobo’s.

   Het verschijnsel was tot voor kort vooral vertrouwd uit de kerkgeschiedenis (de officieel als goddelijk geïnspireerd erkende Bijbelboeken, kerkelijke leerstellingen en wetten). Maar enig googlen levert tal van andere voorbeelden op, vrijwel alle van de laatste jaren: van de canon van Nederland en de door het Rijksmuseum opgestelde cultuurhistorische canon tot de canon van de Nederlandse letterkunde en die van de Nederlandse film; van de theatercanon, de architectuurcanon, de...
   Lees verder

4. Ondergaan en weer opstaan
   

   Christa Anbeek - Enige tijd geleden woonde ik een doopdienst bij in Vrijburg te Amsterdam. Norah, een meisje van een maand of vijf werd gedoopt. Haar vader is een Soefi. Een vriend van hem, die ook voorganger van een Soefigemeenschap is, hield een kleine toespraak. Hij vertelde dat hij, toen hij de kleine Norah voor het eerst op schoot had, een spreuk in haar oor gefluisterd heeft. Het was een wens over vrede en vreugde in haar hart. 

    

    

   Zelf was ik aanwezig met mijn dochter en haar zoontje van zeven weken oud. Hij werd deze keer nog niet gedoopt. Het thema van de dienst was zachtmoedigheid en zondagsrust. De zondagsrust is niet bedoeld als hard juk, maar als een open ruimte, waar je weer tot jezelf kunt komen, zacht worden, adem halen. Steeds meer dreigt die open ruimte verloren te gaan in ons hectische leven. We worden geleefd, aldus de voorganger, die het kan weten omdat...
   Lees verder

5. Worden wat je bent(2)
   

   Waar is Siddhi? Dat vroeg ik mij af na het verlies van mijn hond. Tot ik antwoord kreeg en wist waar ze was: in mijn geest en niet alleen in mijn herinnering, waarop ik zei: ‘Siddhi is in mijn geest. Voor nu en voor altijd.’ Het leek of heel even de sluier werd opgelicht en mij een blik vergund was op de oneindigheid. Maar wat meende ik toen gezien te hebben? Een zo overrompelend vergezicht dat het te mooi was om waar te zijn?

   ‘Wat is waarheid!’ zei Pilatus tegen Jezus. Best stom van Pilatus. Maar dat komt omdat hij het licht niet heeft gezien, terwijl het nota bene recht voor hem stond! Wat altijd recht voor ons staat en ons moment van de waarheid kan zijn, is het klare licht van de Geest. Het is ook van een sterkte, dat we het niet kunnen missen, of het moet zijn dat we het schuwen en er hard voor weglopen.

   Geest houdt nooit op te zijn. Dat dit ook geldt voor energie...
   Lees verder