Vrijzinnig leiderschap

Vrijzinnig leiderschap

Net zoals alle organisaties heeft ook de vrijzinnigheid goede leiders nodig. Voormannen en –vrouwen waar de rest zich aan kan optrekken. Maar hoe moeten vrijzinnige leiders er uit zien?

Moeten het dominante persoonlijkheden zijn die continu het hoogste woord voeren? Of is er een andere vorm van leiderschap mogelijk?
Wanneer we om ons heen kijken, zien we genoeg leiders die schreeuwen, die anderen overstemmen. Het zijn dominante personen die met hun geschreeuw alle aandacht op zich richten en daarmee anderen in de schaduw zetten. Politici doen het, opiniemakers doen het, zelfs kerkleiders doen het.

Rutger Kopland

Rutger Kopland

Bij het overlijden van Rutger Kopland

Psalm

Dan zullen deze geluiden wind zijn,
als ze opstijgen uit hun plek, dan
zullen ze verwaaien, zijn ze wind.

We hebben geademd en onze adem was
als zuchten van adem om een huis,

we hebben gepreveld en onze lippen
prevelden als een tuin in de regen,

we hebben gesproken en onze stemmen
dwaalden als vogels boven een dak.

Omdat wij onze naam wilden vinden.
Maar alleen de wind weet de plek
die wij waren, waar en wanneer.

(Uit: Geduldig gereedschap, 1993)

Hoewel Rutger Kopland niet kerkelijk was, vond zijn werk een weg naar menig christelijke eredienst.

Spiegelverhalen

Spiegelverhalen

Als je voorgaat in diensten komen de bekende bijbelverhalen regelmatig terug. Met Kerst, Pasen en Pinksteren bijvoorbeeld  staan dezelfde teksten op het rooster en vaak is het moeilijk dan weer een nieuwe, inspirerende en creatieve overdenking op papier te zetten.

De stilte is een tweestemmig lied

De stilte is een tweestemmig lied

Tijdens het mooie Pinksterweekend kwam ik – tegen mijn plannen in – op een zeker moment terecht op een overvol strandje bij mij in de buurt. Er was geen plekje meer onbezet, vanuit diverse boxen klonk er stampende muziek, kinderen gilden vrolijk en volwassenen spraken op luide toon met elkaar.

Wachten op geluk

Wachten op geluk

Ik klop op de deur van een steen.

‘Ik ben het, doe open.

Ik wil bij jou naar binnen gaan,

Overal bij je rondkijken,

Met jou mijn longen vullen.’

The art of the impossible

The art of the impossible

The art of the impossible, Václav Havel:    

We moeten erkennen dat we verbonden zijn met meer dan alleen het huidige moment en de huidige plek, dat we verbonden zijn met de wereld als geheel en met de eeuwigheid. We moeten erkennen dat we onze eigen specifieke, lokale en onmiddellijke belangen schaden doordat we niet nadenken over universele, bovenpersoonlijke en boventijdelijke belangen.

<<  20 21 22 23 24 [2526  >>