Boven jezelf uitstijgen

Boven jezelf uitstijgen

Na een lange periode van intensieve repetities, vele uren studie, bloed, zweet en tranen en de nodige frustraties was het zondag 23 maart eindelijk zover. Blazen in de beurs. Blazen in de Beurs is dé concertserie voor blaasorkesten, met een eigen concertlocatie: de Beurs van Berlage. Een mooi podium om onze inspanningen van de afgelopen maanden te laten klinken.

Helaas bleek de nucleaire top in Den Haag enig roet in het eten te gooien, want de Beurs van Berlage was bij nader inzien toch niet beschikbaar op die dag. Gelukkig werd er een heel goed alternatief gevonden in de zogenaamde Nedpho koepel. Het is de concert- en repetitielocatie van het Nederlands Philharmonisch Orkest.

Deze voormalige kerk in de Indische Buurt te Amsterdam beschikt over een uitstekende akoestiek en zo waren onze inspanningen toch niet voor niets. Het concert kon doorgang vinden en wat is een betere bestemming voor een mooie oude kerk dan een concertzaal voor prachtige muzikale uitvoeringen? En ik moet zeggen dat de zaal er fantastisch uitziet. De kerk is geheel en al verbouwd om aan de hoge eisen van een goed orkest te kunnen voldoen.

Voor ons harmonieorkest Groot Excelsior uit Amsterdam was het dan ook geen straf om hier te mogen spelen! Het hoogtepunt van ons concert vormde het geweldige stuk: Symphonic Dances from West Side Story van de beroemde dirigent/componist Leonard Bernstein. Het stuk is gebaseerd op de hele bekende musical de West Side Story en iedereen herkent er wel melodieën uit. De verhaallijn is een vrije bewerking van het verhaal van Romeo en Julia.

Voor mijzelf en voor ons orkest is dit stuk zeer lastig. Vooral de timing en de ritmiek stellen hoge eisen aan het samenspel. Het was een hels karwei om het stuk in te studeren en we zijn er dan ook maanden mee bezig geweest. Stapje voor stapje, stukje voor stukje, bouwden we aan het onder de knie krijgen van het stuk.

Pas de laatste weken voor de uitvoering hadden we het gevoel dat er langzaam lijn in begon te komen en het ergens op begon te lijken. Maar het was een lange weg.

Ik zie het studeren voor zo’n concert als een afspiegeling van het gewone dagelijkse leven, het is vaak hard werken zonder dat je van te voren weet of al je inspanningen het gewenste resultaat opleveren. Maar het echte leven ervaar je pas als je er aan deelneemt en niet aan de zijlijn blijft staan en alleen maar commentaar geeft op wat anderen fout doen. Leef je leven, doe wat nodig is en waar je hart sneller van gaat kloppen. Vaak kost het veel inspanning en is het hard werken om je doelen te bereiken.

Ook een mooi concert komt er niet vanzelf om in muzikale sferen te blijven. Maar met al dat harde werken, het vele oefenen kan het ook zo maar gebeuren dat de vele puzzelstukjes op z’n plaats vallen. Dan stijgt het orkest boven zichzelf uit en ontstaat er prachtige muziek waarin je wordt meegesleept zodat je er op bepaalde momenten zelfs kippenvel van krijgt.

Onze inspanningen waren niet voor niets geweest, het was een zeer geslaagd concert! Wat is het mooi om te ervaren dat je ook in je eigen leven soms even boven jezelf mag uitstijgen en het geheel toch meer is dan de som der delen!  

Henri Frölich

Predikant Vereniging van Vrijzinnige Protestanten Noord-Holland

Om een impressie te krijgen van het stuk waarover ik boven sprak, bekijk het filmpje. Uiteraard durf ik niet te beweren dat wij als orkest aan deze prachtige uitvoering van het stuk kunnen tippen…;-) (het gehele stuk duurt trouwens 22 minuten, voor de echte liefhebber!)

Deel dit