Column: Een hemel op een doordeweekse dag

Column: Een hemel op een doordeweekse dag

Het leven is niet altijd even prettig, zo weet Foekje Dijk. Daarom is het belangrijk om te blijven lachen. 

Geregeld bezoek ik hem. De tijd gaat snel. Het is al weer drie jaar geleden dat hij zijn oude, vertrouwde stekkie moest verlaten voor een kamer in het verzorgingshuis. Een goed huis, daar niet van, maar toch …

Zelf kleden gaat uiterst moeizaam, grote wasbeurt lukt niet meer in zijn eentje. Onderhuids medicijngebruik vereist deskundige verpleging. Zijn ziekte is er één die zich niet gemakkelijk laat beschrijven, kent vele vormen. ‘Een prinselijke kwaal’, zo schertst hij soms. Humor laat hem gelukkig niet in de steek, waar zijn lijf het geregeld af laat weten.

Kwam het bezoek aanvankelijk bijna iedere dag, ook dat minimaliseert naarmate de tijd verstrijkt. Mensen vergeten, mensen vinden het niet fijn om geconfronteerd te worden met de uiteinden van het bestaan.

De dagen voltrekken zich volgens een vast gevormd patroon, steeds hetzelfde, zo nu en dan onderbroken door steeds sporadischer wordende bezoeken of door een door het huis georganiseerd evenement. Dat laatste is niet altijd een sinecure, maar het houdt een mens van de straat, nietwaar?

Het is een fijn mens, we voeren diepgaande gesprekken over het leven in al haar facetten. Over zoon en twee kindertjes. Over dochter en haar vriendin. Ook de religie ontkomt niet aan onze handen. God. Grote vragen.

Wat heeft het gebed voor waarde wanneer we niet zelf ook waarmaken wat we verlangen. Een enkele zonnestraal die de aarde verwarmt. De naderende winter, de lange nachten. De angst voor een nog onbekende toekomst, waarin de zekerheid voortduurt van in ieder geval een progressieve ontwikkeling van de ziekte die hij draagt. Het storende geluid van onthutste stemmen op de gang, een deur die niet goed wil sluiten.

Daarna volgt er veelal zwijgen, een vanzelfsprekend woordeloos bijeen zijn. Een stilte waarin even de verzoening met het onverzoenlijke mag wonen. Mijn ogen dwalen door het vertrek. Enkele mooie dingen herinneren aan zijn woning van destijds.

Gevangen in het onontkoombare van zijn situatie valt mijn blik op de tafel, waar een brochure ligt. Op de omslag staan grote letters. Ik moet ze op de kop lezen, en spel zachtjes voor mij uit: ‘Ontsnappingsprogramma.’ Dat kan niet waar zijn. Zoveel humor valt niet te verwachten bij een instelling die mensbreed een ieder iets naar de zin wil maken.

Klopt. Er staat niet wat ik lees. Het is natuurlijk ‘Ontspanningsprogramma’. We barsten in lachen uit. De psalmdichter wist het al: die in de hemel woont zal lachen. Een stukje hemel, zomaar, op een doordeweekse dag, temidden van de weerbarstigheid.

Foekje Dijk
Voorganger van de VVP Assen

Wilt u op de hoogte blijven van nieuwe artikelen? Abonneer u nu op de nieuwsbrief

Deel dit

Nieuwsbrief

Wilt u op de hoogte blijven van het laatste nieuws? Abonneer u op de

NIEUWSBRIEF

Zoeken

Contact

Vereniging van Vrijzinnige Protestanten
Joseph Haydnlaan 2a 
3533 AE Utrecht                       
030-8801497
info@vrijzinnig.nl
Klik hier voor meer contactgegevens

twitter310facebook

   

 



Agenda

27 Sep 2018
Oudshoornse Kerk

Lezing 'Reis door het heelal'


05 Okt 2018
Zoetermeer Adventskerk

Lezing 'Donald Trump, God en de waarheid'


14 Okt 2018
Assen DG-kerk

Inspiratie: ‘Route voor een ongewone reis’


Column

  • Column: Hoe storend religie kan werken

    In ethische discussies moet religie geen grote rol spelen. De ratio en die ene regel uit de evangeliën des te meer, aldus Arne Jonges.