Column: Grenzen

Column: Grenzen

Ook al lopen de kerken leeg, Foekje Dijk wil graag het paasfeest blijven vieren omdat de dood niet het laatste woord mag hebben.

Nee, niet meteen stoppen met lezen.

De titel slaat heus niet op het in vele kerken onrust veroorzakende rapport dat God in de samenleving meer en meer naar de zijkant gemanoeuvreerd wordt, en daarin begrensd tot bijna niets meer voorstellend. Noch slaat de kop van deze column op het laffe sluiten van grenzen voor berooide, ontheemde, doodsbange mensen op de vlucht voor geweld, evenmin op uitspraken hierover die het schaamrood naar de kaken jagen.

Waar het in dit stukje wezenlijk over gaat is de zo genoemde ‘Stille Week’ waarin we ons in de kerkelijk westerse wereld bevinden. Een week, die uitmondt in het feest van Pasen.

De kerken, die kennelijk zienderogen leeglopen (aldus voornoemd rapport), vieren deze week dus met een schamele rest dat de dood niet het laatste woord mag hebben, maar dat dit woord gegeven wordt aan het leven. Witte donderdag, goede vrijdag, stille zaterdag. Innerlijk diep doorvoelde rituelen, die een mens een pas op de plaats doen maken niet alleen bij toen, maar vooral ook bij al het lijden dat de mensheid NU raakt. We hoeven alleen maar te denken aan gruwelijkheden als verkrachting, marteling en geweld die kennelijk inherent zijn aan oorlogen, maar helaas ook in huiselijke kring plaats kunnen vinden.

Pasen, niet alleen het feest van de opstanding, maar vooral van het zichtbaar maken van opstandigheid tegen onrecht. De overwinning van het symbool van het kruis verheffen als ultieme aanklacht tegen het lijden dat mensen elkaar aandoen. De dood mág niet het laatste woord krijgen. En ja, dat is durven reiken over grenzen van het zichtbare heen. Niet begrensd, niet grenzeloos, maar de moed vatten om opstandig te zijn tegen de dor-doodse invloeden van het bestaan.

Foekje Dijk
Voorganger van de VVP Assen

 

Deel dit