Column: Terugkeer van de hemeltuurders

Column: Terugkeer van de hemeltuurders

Hoe zullen de wijzen uit het Oosten na terugkomst ontvangen zijn? Die vraag stelt Klaas Douwes zich af. 

Ze reizen verdwaald in hun gedachten. De levendige onderlinge gesprekken van de heenreis hebben op de terugweg plaatsgemaakt voor innerlijke, persoonlijke mijmeringen. Stapje voor stapje sjokken ze huiswaarts op de rug van hun kamelen, die onderwijl bijna sterretjes zien van vermoeidheid. Het duurt niet lang meer voor ze weer thuis zijn, hooguit een paar uur. Met dat besef valt ieder van hen stil en maken ze de hele reis in gedachten nog eens opnieuw. De hemelstaarders uit het Oosten blikken terug op die lange, maar vooral bijzondere tocht. Bovendien kijken ze vooruit naar hun terugkeer: wat zal iedereen thuis blij zijn om hen weer te zien!

Ik hoef het verhaal van de wijzen uit het Oosten hier niet opnieuw uit de doeken te doen. Na de zoveelste kerst is dat inmiddels welbekend. Stel je echter de reactie eens voor van al die nieuwsgierige thuisblijvers in het Oosten, toen ze alles voor het eerst hoorden. Zouden zij het verhaal kunnen volgen, zoals de magiërs de ster volgden? Reken daar maar niet op. Wellicht keek het gros van de stedelingen al na een paar zinnen de wijzen glazig aan: ‘Waar hebben zij het over?!’

Gelukkig is er in een grote groep altijd wel zo’n figuur die zonder blikken of blozen de vraag stelt die bij iedereen op de tong ligt, maar niemand anders over de lippen krijgt. De hemelstaarders zijn in hun verhaal nog nauwelijks op weg, of iemand vooraan in de groep stelt de vraag: ‘Zeg, wat lazen jullie nou op die bewuste avond in de sterren? En wat betekent dat voor ons?’ Ja, dat wilden de anderen ook wel weten, want zij hadden het licht nog niet gezien.

Wat hemelse zaken betreft tastten alle toehoorders in het duister. Tenminste, dat idee hadden ze zelf. De magiërs hadden er tenslotte voor gestudeerd, zij niet. Desondanks moesten de wijzen er flink over nadenken. Door al hun oeverloze turen in de onmetelijke kosmos leefden ze meer met hun hoofd in de wolken dan met hun voeten op de aarde. ‘Vrede!’ riepen ze uiteindelijk alle drie in koor, ‘vrede op aarde!’ ‘Maar hoe dan?’ vervolgde de vragensteller meteen. Ja, dáár kwamen zelfs de wijzen niet uit.

Na een slordige tweeduizend jaar hebben we de oplossing nog altijd niet gevonden. In dat licht is de jaarlijkse kerstpuzzel van de AIVD maar een peulenschil. Al zullen we het met hemels geduld toch ooit moeten kunnen kraken.

Klaas Douwes
Predikant van de Regentessekerk in Apeldoorn

Deel dit

Nieuwsbrief

Wilt u op de hoogte blijven van het laatste nieuws? Abonneer u op de

NIEUWSBRIEF

Zoeken

Contact

Vereniging van Vrijzinnige Protestanten
Joseph Haydnlaan 2a 
3533 AE Utrecht                       
030-8801497
info@vrijzinnig.nl
Klik hier voor meer contactgegevens

twitter310facebook

   

 



Agenda

27 Sep 2018
Oudshoornse Kerk

Lezing 'Reis door het heelal'


05 Okt 2018
Zoetermeer Adventskerk

Lezing 'Donald Trump, God en de waarheid'


14 Okt 2018
Assen DG-kerk

Inspiratie: ‘Route voor een ongewone reis’


Column

  • Column: Hoe storend religie kan werken

    In ethische discussies moet religie geen grote rol spelen. De ratio en die ene regel uit de evangeliën des te meer, aldus Arne Jonges.