Klap eens in je handen

Klap eens in je handen

Sinds kort hangt er in mijn tuin een pindakaaspot. Bestemd voor de vogels. Niet dat er pindakaas inzit, maar onder die naam wordt de pot verkocht inclusief houten huisje waar de pot in past, bestemd voor hongerige vogels. Daarom vol met speciaal geselecteerd voer voor allerlei mezen. Niets pindakaas aan.

Het huisje met de pindakaaspot hangt vlak bij mijn raam. Ik wil best de mezen de winter door helpen, maar ik wil er ook iets voor terug: uitzicht op de natuur en de vogels op ooghoogte, heel dichtbij aan de andere kant van het glas.

Mezen komen en gaan, de pot vliegt leeg. Maar zo nu en dan een vijandelijke bezoeker: een ekster of een vlaamse gaai. Dag mees!

Ook de kat van de buren loopt een rondje door de tuin, meer dan eens. Hoe stil die ook gaat, op kousenvoeten: de ekster en de vlaamse gaai schrikken op en vliegen heen. Tot ik het allemaal welletjes vind, naar buiten loop en in mijn handen klap: de kat verdwijnt als sneeuw voor de zon. Ik denk: gerechtigheid. Mezen keert weder!

Ik lees in de krant de berichten over Syrië. En ik denk aan de vogels, de mezen en de ekster en de vlaamse gaai. Wie het grootst en het sterkst is, eet het meest. Wie de beste wapens heeft, verjaagt of doodt de zwaksten. Gewone burgers, liefhebbende ouderen, kleine kinderen. Er wordt gesmeekt om hulp, gebeden tot welke God dan ook. Maar geen kat die even langskomt, niemand die eens hard in zijn handen klapt. Geen herstel van de lieve vrede.

Intussen is in Montreux de vredesconferentie over Syrië begonnen. Er is een succesje geboekt, kopt mijn krant. de vijanden luisteren heel even naar elkaar. De kansen op resultaat zijn nihil. Ik wacht tot in Godsnaam iemand even heel hard in zijn of haar handen klapt  Of desnoods een kat, die heel stilletjes langskomt en rust brengt. En ik kijk nog eens naar de mezen.

Lennart Heuvelman
Lennart is predikant van de Grote Kerk in Naarden en voorzitter van de VVP

Reageren op de column? Dat kan op onze Facebook-pagina

Deel dit