Zondagse fragmenten

Zondagse fragmenten

10, 9, 8, 7….In het kolkende en zonovergoten stadion wordt de spanning kunstmatig opgevoerd tot het kookpunt, onder dreunende muziek gaat het aftellen verder, 6, 5, 4, 3…iedereen houdt de adem in, na dertien jaar is het weer zover…2, 1, 0 onder juichend applaus stappen de matadoren het veld op!

De Friese derby  tussen SC Heerenveen en Cambuur, de wedstrijd waar al weken naar wordt uitgekeken, staat op punt van beginnen. Voordat het eerste fluitsignaal klinkt, is het tijd voor het Friese volkslied, bij iedere thuiswedstrijd van Heerenveen vast onderdeel van het ritueel. Door zesentwintigduizend mensen uit volle borst meegezongen of geschreeuwd, klinkt de ode aan het Friese land, om kippenvel van te krijgen. Ik zit in het stadion en onwillekeurig moet ik terugdenken aan de gemeentezang in de kerkdienst van een paar uur daarvoor. Dat klonk zo broos en breekbaar maar voelde eigenlijk niet minder intens. Ik mocht voorgaan in de mooie Noord-Hollandse plaats Wognum en er zitten zo’n 50 mensen in de kerk. Het thema is: op zoek naar het kwetsbare en we lezen een prachtig spiegelverhaal over de zwaluw die van zijn moeder de wijze levensles krijgt om altijd te luisteren naar de stem van je hart. Samen zingen we liederen uit het nieuwe liedboek en na afloop van de dienst is er tijd voor ontmoeting en koffie, de reacties zijn positief: van wat hebben we lekker veel gezongen tot u hebt weer heel wat verteld om over na te denken zijn mooie opstekers! Toch niet voor niets zo gezwoegd op de dienst en toch niet voor niets zo vroeg mijn bed uitgekomen op zondagochtend. Twee heel verschillende ervaringen in twee heel verschillende werelden op één dag en toch liggen ze voor mijn gevoel dichterbij elkaar dan je zou denken. De vrijdag voor deze zondag was de studiedag van de predikantenbeweging Op Goed Gerucht, ook daar werden twee op het eerste gezicht heel verschillende werelden met elkaar verbonden. De wereld van de literatuur en de wereld van de godsdienst. De dag had de prachtige titel: ‘Taal en oneindigheid’, God tussen de regels. Voor deze dag waren er twee bekende Nederlandse schrijvers, Oek de Jong en Désanne van Brederode uitgenodigd om te vertellen over hun werk. In het werk van beide auteurs speelt het religieuze een rol van betekenis. ’s Ochtends was er in de vorm van een interview een gesprek met Oek de Jong die zichzelf niet gelovig of kerkelijk zou noemen maar wel diepe gedachten heeft over spirituele en mystieke ervaringen en ’s middags was Désanne van Brederode aan het woord die juist vanuit een gelovig perspectief de wereld en het leven analyseert. Een inspirerende dag waarin een brug gelegd werd tussen de oevers van verschillende werelden van de literatuur en de godsdienst om er dan achter te komen dat het niet alleen om die brug gaat maar juist ook om de stroom tussen beide. Is dat misschien God tussen de regels? Tijdens de opening van de dag werd er een gedicht van Abel Herzberg voorgelezen:

Want alles is fragment

Het al omvattende, dat men niet kent,
dat ik aanwezig weet, of alleen maar vermoed,
dat ik niet uitspreken kan en toch uitspreken moet,
dat mij beheerst, dat mij gehoorzaamheid gebiedt.
Maar als ik zoek en luister, dan vind ik het niet.

Eén troost blijft:
er is in ieder woord een woord,
dat tot het onuitsprekelijke behoort;
er is in ieder deel een deel
van het ondeelbare geheel,
gelijk in elke kus, hoe kort,
het hele leven meegegeven wordt.

En de opening van de studiedag eindigde met muziek van Arvo Pärt: Pari Intervallo. Meditatieve muziek die je aan het denken zet, want tussen de regels of tussen de noten in dit geval, is veel meer te horen dan je op het eerste gezicht denkt! Volgens mij gaat het erom geraakt te worden, hoe verschillend allerlei werelden soms ook zijn. Luister naar de stem van je hart en soms zie je in allerlei fragmenten zomaar opeens verbindingen ontstaan!

Henri Frölich

Predikant VVP Noord-Holland

Deel dit