Anne van der Meiden leert ons hoe te troosten

Anne van der Meiden leert ons hoe te troosten

Onlangs verscheen het boek Morgen verder ... de kunst van het troosten van de bekende vrijzinnige theoloog Anne van der Meiden. Cisca Peters schreef een recensie over het boek.

De titel van het boek drukt al hoop uit: wat er ook gebeurt, we gaan morgen verder! Hoe dat dan zal gaan en waaruit je hoop of liever gezegd troost kunt putten, laat Anne van de Meiden in allerlei kleurschakeringen de revue passeren. De diversiteit is de grote verdienste van dit meesterwerkje dat prachtig geïllustreerd is door Els Vos.

In 31 hoofdstukjes pluist de auteur de verschillende invalshoeken, communicatief en beschouwend cirkelend rond het geheim wat het bieden van troost ook in zich heeft, met veel respect uit. Hij noemt troosten een gave. Vaak genoeg worden mensen teruggeworpen op zichzelf. Wat te doen in situaties waarin verdriet overheerst? Welke taal, welk handelen past, of is het juist de kunst niet te handelen, maar verdriet te laten zijn voor wat het is, privéterrein van mensen, ieder op zijn eigen wijze?

Het boek is vooral een genot om te lezen, omdat het doorspekt is met ervaringen uit Van der Meidens eigen leven en pastorale praktijk. Dat levert herkenbare verhalen van en over mensen op. Klein en kwetsbaar maar vooral ook – de auteur eigen –  humoristisch, waarbij de auteur een spoor trekt langs alle invalshoeken van troost, culturele verschillen, van kleine bakkies troost tot de kracht van grote verhalen.

Regelmatig ervaar ik tijdens het lezen herkenning en verwondering over wat troost kan bieden, mits wij er met respect doorheen wandelen en vooral aansluiten bij waar mensen staan in hun beleving. Met name herkenbaar is de troost van de habitat, de dierbare herinneringen, van fotoboeken uit de nabije leefomgeving. Het woord loslating is een waardevolle toevoeging!

Wat mij echter het meest bij blijft uit dit boek is het besef van de ontoereikendheid van de troost. Ik herken die uit mijn eigen ervaring en in mijn eigen praktijk. Het gevoel beter te kunnen zwijgen, daar waar alle taal verstomt. Hebben wij als mens teveel verleerd dat nabij zijn voldoende is? Voor alle pastores en iedereen die met verdriet te maken krijgt is dit boek een aanrader. Niet om in een ruk uit te lezen, maar om zo nu en dan op te pakken en te herlezen.

Het is onmogelijk om deze auteur recht te doen met deze recensie. Het is een poging in de hoop mensen nieuwsgierig genoeg te maken om het boekje te gaan lezen. Ik hoor graag wat u ervan heeft gevonden, ontdekt en herkent.

Ik was tijdens het lezen in ieder geval even helemaal offline! Online troosten is iets wat ik vaak moet doen, omdat familie met een recent verlies in Spanje woont. Dan merk je eens te meer hoe lastig, bijna onmogelijk het is om woorden van troost te vinden. Gezamenlijke herinneringen en de uitwisseling van foto’s komen op zo’n moment in de buurt van wat je misschien troost zou mogen noemen.

Meer informatie over het boek:

morgenverderMorgen verder ... De kunst van het troosten
Anne van der Meiden
Uitgeverij Jongbloed
9,95 euro

Deel dit