Corona-bemoediging: Exodus uit de corona-crisis

Corona-bemoediging: Exodus uit de corona-crisis

De veertigdagentijd zit er voor de helft op, maar hoe zit het met de corona-pandemie? Greta Huis wil hoop houden. Op een goede afloop!

Wat een heftige tijden! Sinds zondagavond 15 maart doen we aan sociale onthouding om de corona-uitbraak te bestrijden. Het dagelijks leven ligt plat en dat doet wat met ons.

Afgelopen dagen merkte ik aan de mailtjes en telefoontjes hoezeer ook onze leden zich grote zorgen maken. Zorgen om de eigen kwetsbare gezondheid, die van dierbaren of om het a-sociale gedrag van mensen in supermarkten. In een verregaand sociaal isolement moeten wij daar allemaal mee om zien te gaan. Om daar een beetje aan tegemoet te komen dit schrijven. Om u een hart onder de riem te steken.

Deze zondagen van de veertigdagentijd wordt als alternatief het Exodusverhaal gelezen.

Exodus 17:1-2
Vanuit de woestijn van Sin trok het hele volk van Israël verder, van de ene pleisterplaats naar de andere, volgens de aanwijzingen van de Heer. Toen ze hun tenten opsloegen in Rifidim, bleek daar geen water te zijn om te drinken. Ze maakten Mozes verwijten. ‘Geef ons te drinken, geef ons water!’ zeiden ze.

Het volk Israël is net goed en wel begonnen aan de lange tocht door de woestijn. Het tekstgedeelte uit Exodus laat een nieuw dieptepunt in de verhouding tussen volk, Mozes en Jahweh, zien. De eerste keer gebeurt dit als het leger van de Farao achter het volk aankomt. De tweede keer is er twijfel wanneer er geen eten is. En nu slaat de paniek voor de derde keer toe. Ze hebben dorst en spreken Mozes aan als verantwoordelijke. Water is noodzakelijk. Maar, minstens zo belangrijk, vertrouwen. Dat begint klein en moet groeien. In elke relatie. In elke crisis. Vertrouwen is er niet zomaar. Ook niet tussen het volk, Mozes en God.

Op donderdag 27 februari is de eerste besmetting met het coronavirus in Nederland vastgesteld. En nu zitten we met z'n allen midden in een crisis van ongekende omvang. Er klinken verwijten. Er wordt gehamsterd. Duidelijk wordt dat in een tijd van crisis niet alleen het beste in mensen naar boven komt. Zoals het handgemeen van twee vrouwen in een supermarkt om een pak toiletpapier.

Zondag 22 maart zat de helft van de veertigdagentijd erop. De voorganger mag de paarse stola afdoen en de roze stola (paars met al wat wit van Pasen) mag om. Op de altaartafel liggen vaak enkele bloemen. Er ligt die zondag als het ware ‘een lenteglans over de viering van de liturgie’.

Dit jaar niet in Nederland, want het coronavirus ‘ligt’ over de liturgie en kerkdiensten gaan niet door. Het is nog in het geheel niet te overzien wanneer we op de helft van de coronacrisis zijn. Maar dat komt! En daar moeten we, tegen alle nare berichten in, aan vast houden.

Moed houden dat dat ook gaat komen. Als teken daarvan zouden we uit de tuinen en van de balkons een narcis, een takje van de forsythia, een tulp, anemoon, of hyacint kunnen plukken en die in een vaasje zetten. Als teken van hoop op een spoedige afloop. Als teken van vertrouwen in onze bestuurders, medici, verpleegkundigen en alle anderen in de vitale beroepen. Tegen deze crisis in, een lenteglans waarmee we onszelf en elkaar bemoedigen. We komen eruit!

Iedereen heel veel sterkte toegewenst!

Greta Huis
Voorganger provinciale vereniging van vrijzinnige protestanten Groningen.

Deel dit