'Ik hoop dat mijn inzet iets kan betekenen voor anderen'

'Ik hoop dat mijn inzet iets kan betekenen voor anderen'

Sinds kort is Jasper van der Horst voorganger, ook al had hij dat van tevoren nooit zo gepland. ‘Ik wil vooral zinnige gesprekken voeren.’

Je bent sinds begin dit jaar voorganger. Waarom wilde je eigenlijk voorganger worden?

Dat vraag ik mezelf ook wel eens af: hoe ben ik hierin verzeild geraakt? Zes jaar geleden heb ik mij aangemeld voor de opleiding theologie en levensbeschouwing bij het OVP in Bilthoven. Ik deed dat uit persoonlijke interesse en ik had tegelijk het idee dat ik daar beroepsmatig iets mee zou willen. Ik had niet voor ogen in welke vorm het zou moeten zijn.

Met mensen in gesprek zijn, een zinnig gesprek graag, dat is wat mij toen motiveerde. In de loop van de opleiding werd mij steeds duidelijker dat ik dat heel goed als voorganger zou kunnen doen.

Je staat aan het begin van je carrière als voorganger. Wat wil je bereiken?

Ik hoop dat mijn inzet en mijn aanwezigheid iets betekenen in het leven van de mensen die ik ontmoet. Daar begin ik elke week weer opnieuw aan. Het zou prettig zijn als ik daar in de loop van de jaren meer ervaren in word, dat sommige dingen iets meer vanzelf gaan. Maar ik hoop niet het punt te bereiken dat ik geroutineerd word. De openheid en nieuwsgierigheid wil ik niet verliezen.

Zijn er ook dingen bij dit beroep waar je tegenop kijkt?

Met veel kanten van het beroep voel ik me intussen aardig vertrouwd. Een zondagse viering voorbereiden, op bezoek gaan, de bestuurlijke kant, daar kom ik een heel eind mee. Wat ik moeilijk vind zijn gespreksgroepen. Soms gaat dat fantastisch goed, als je kunt profiteren van elkaars aanwezigheid en inbreng en zo de bijeenkomst optilt naar een hoger niveau. Maar die keren dat het niet lukt, dat de chemie er niet is, dat je onbevredigd naar huis gaat… Daar zie ik tegenop.

Hoe heb je je eerste dagen in Assen ervaren?

Best wel goed, voor zover mogelijk in deze tijd. Ik probeer veel op kennismakingsbezoek te gaan, met alle benodigde voorzichtigheid. Gelukkig kan ik dat doen en ik vind het leuk en motiverend. Op mijn eerste zondag in januari ben ik overstelpt met bloemen en kaarten. Echt een hartverwarmende ontvangst! Verder kun je er natuurlijk niet omheen dat er aan alle kanten een rem op zit.

Als je de leden vraagt wat ze zo fijn vinden aan Vrijzinnig Assen, dan scoort ‘gezelligheid’ heel hoog. Ik zie erg uit naar het moment dat we dat in levende lijve kunnen ervaren. Ik merk nu al veel verbinding en betrokkenheid en dat zal alleen maar toenemen als de rem er weer af mag!

Deel dit