'Met online vieringen bereik je zoveel meer mensen'

'Met online vieringen bereik je zoveel meer mensen'

Paul Delcour filmt vanwege de corona kerkdiensten. ‘We zijn erachter gekomen dat de online vieringen een nieuwe, onverwachte poot van de geloofsgemeenschap zijn.’

Vertel eens: Hoe lang maak je nu al online-vieringen en voor wie allemaal?

De eerste gefilmde viering was op 22 maart voor de vrijzinnige Kapel in Hilversum. Daarna volgden er meer voor de Kapel.

Daarnaast heb ik het zelf aan andere kleine geloofsgemeenschappen aangeboden die er graag op ingingen: de zusters van klooster Casella in Hilversum, de doopsgezinde gemeente Zeist (omdat ik hun dominee Maaike de Jong goed ken), de combinatie van vrijzinnigen, doopsgezinden en remonstranten in Naarden-Bussum en de soefi’s in Hilversum wat al snel landelijk werd.

Kost het je veel werk om zo'n online-viering te maken? Wat komt er allemaal bij kijken?

Ik onderschat altijd de tijd die erin gaat zitten.

Los van overleg wie, waar en hoe, is het opnemen (2 camera’s, dasspeldjes voor de sprekers, aparte microfoons voor live muziek als piano en orgel, licht waar nodig en mogelijk), inspelen, correcties toepassen, monteren, extra materiaal zoeken en teksten om als ondertiteling te plaatsen, wegschrijven, uploaden ter beoordeling, evt. correcties aanbrengen, opnieuw wegschrijven en of zelf op een Youtube-kanaal plaatsen, of zenden naar een webmaster die dat dan zelf regelt.

Tijdens het filmen sta ik al in mijn hoofd te monteren en wissel ik af tussen de verschillende camera’s Daar heb ik dan bij het monteren heel veel profijt van.

Ik luister dus altijd helemaal mee met wat er gezegd wordt en reageer daarop met een camera-instelling. Soms zit ik ernaast, omdat ik nooit precies weet wat er komt. Maar aangezien ik ook musicus ben kan ik met name bij de live muziek mooi inspelen op het verloop van een lied of een instrumentaal stuk.

Wat is het leukste dat er is gebeurd tijdens de opnames?

Tja, verrassend hoe dankbaar velen waren dat ik dit wilde doen.

Foutjes gebeuren altijd en komen heel anders over dan bij een echte kerkviering. Zo brandde een van de zusters zowat haar vingers, omdat de kaars niet aan wilde. Ook vergaten mensen van alles, wat normaal nooit zou gebeuren, maar je bent zo anders geconcentreerd dat bijvoorbeeld het doven van de kaars vergeten werd. Of het aankondigen van de collecte. Niet gek, want er is natuurlijk verder niemand aanwezig.

Hoe ervaar jij het zelf?

Het is prachtig dat dit gebeurt, omdat de reacties zo hartverwarmend zijn en het veel meer gewaardeerd wordt dan ik had gedacht.

Ik vind het heerlijk om te doen. Vooral het mooi maken: een prettige verhaal, even rust, dan weer muziek, zodat er toch iets overkomt wat je anders zelf in de kerk zou ervaren.

Maar uiteraard is staren naar een scherm niet te vergelijken met samenkomen en verbonden zijn. Hoe mooi en goed ook, men snakt naar weer kerk mogen zijn.

Er kijken veel meer mensen naar de online-vieringen dan er normaal gesproken op zondag in de kerk zitten. Hoe verklaar jij dat succes?

Verrassend hoe vaak de online vieringen worden aangeklikt, maar niet volledig bekeken. Dat is het Youtube-effect.

Maar we bereiken zo vele malen meer mensen dan ooit. Mensen die wel eens langs zouden willen komen, maar dat niet doen omdat de drempel van de kerk te hoog is. Een buurvrouw wilde al jaren eens een kerkdienst in de Kapel bijwonen, maar het kwam er gewoon niet van. Nu ze een viering online gezien heeft, was ze razend enthousiast.

Wie weet hoevelen er nog eens hun hoofd om de deur steken en een kijkje nemen naar aanleiding van de vele online vieringen.

Gaan jullie er na de corona-crisis mee door?

In ieder geval in de Kapel. Men is er zo blij mee en ziet dat het echt iets toevoegt, iets anders is. We moeten alleen nog even bekijken hoe vaak we het aanbieden en in welke vorm. Maar in ieder geval zijn we erachter gekomen dat het een nieuwe, onverwachte poot van de geloofsgemeenschap is.

Kan de drempel verlagen en tonen wat een geloofsgemeenschap kan betekenen.

Deel dit