Vrijzinnig Assen

VVP

Als het water stijgt

Als het water stijgt

Op zondag 8 augustus, de eerste zondag na mijn vakantie, heb ik verteld over mijn kampeerervaring. We hadden onze tent opgezet naast een liefelijk riviertje. Als snel bleek dit geen handige plek. Na de eerste dag moesten we onze tent verplaatsen, want er was meer regen voorspeld en het water zou hoger kunnen komen.

Na de tweede dag kregen we te horen dat de hele camping ontruimd zou worden. Voor ons was het een onwerkelijke boodschap. Het regende stevig, maar zou het water zo hoog kunnen worden? Onvoorstelbaar.

Achteraf bleek het allemaal terecht. Het vriendelijke riviertje is meters gestegen. Gelukkig zijn we op tijd gewaarschuwd en naar veiliger oorden gevlucht. Helaas geldt het voor veel mensen niet, die zijn overvallen door het water en niet hebben overleefd.

Op datzelfde moment was er op andere plekken grote droogte en hitte, onder andere in het westen van Canada. En later gebeurde hetzelfde in het zuiden van Europa: een hitterecord en talloze branden.

Op die zondag in augustus hebben we stilgestaan bij deze gebeurtenissen en bij de vraag of de aarde een leefbare plaats blijft. Een dag later verscheen het klimaatrapport van het IPCC. Er zijn genoeg redenen voor grote bezorgdheid, voor onszelf en voor de generaties die na ons komen. Kunnen we het tij nog keren?

Een antwoord heb ik niet gegeven, hoe zou het ook kunnen. We hebben een oude tekst gelezen, psalm 46: “God is een veilige schuilplaats, al wankelt de aarde en storten bergen in het diepst van de zee”. Voor vrijzinnigen is het enigszins vervreemdend, hoe het geloof in oude liederen en gedichten is verwoord. We kijken niet in de eerste plaats omhoog, maar naar de verantwoordelijkheid die we als mensen zelf hebben. Gemakkelijk is dat niet, want hoe kun je zulke wereldomvattende problemen oplossen? Zit er iets anders op dan je tent oppakken en een veilig heenkomen zoeken? En is er dan genoeg plek voor alle mensen op de aarde?

Wat we kunnen vasthouden uit de oude teksten, is de hoop en het vertrouwen dat er uit spreekt. Als alles mis lijkt te gaan, als de voorspellingen negatief zijn, als het doemdenken overheerst, dan mag je hopen dat het anders kan. De wereld hoeft niet te blijven zoals die is, of dreigt te worden. We kunnen hopen en bidden dat deze wereld een plek mag blijven om te leven, voor onszelf en voor wie na ons komen.

Jasper van der Horst

Deel dit