Vrijzinnig Assen

VVP

Terug naar de bron...

Terug naar de bron...

… ons jaarthema, heeft mij aan het denken gezet. Welke bron wordt bedoeld? Levensbeschouwelijke bron? Persoonlijke bron? En zijn die beiden niet aan elkaar verwant?

Ik besloot op zoek te gaan naar iets wat ik beschouw als mijn bron. En ik denk dat die ligt in Goutum, toen der tijd een klein dorpje ten zuiden van Leeuwarden. Ik ben daar geboren in het dorp zelf en groeide op tussen de weilanden en de koeien op onze boerderij, net even buiten het dorp.

We hadden een veeboerderij en ik herinner me dat ik ’s nachts samen met mijn vader aan een touw stond te trekken dat om de pootjes van een halfgeboren kalfje was gebonden om de moederkoe te helpen bij een moeizame bevalling. Of dat mijn vader en ik in ons ondergoed bezig waren een gat te graven in het hooivak in de schuur: hooibroei! En naarmate je dieper kwam werd het hooi bruiner en de temperatuur hoger.

Kerkelijk hoorden we onder Goutum. Mijn vader was een van de oprichters van de Hervormde Evangelisatie, een vereniging met een eigen kerkgebouwtje en een eigen voorganger. Een kandidaat, meer zat er niet in. En die Hervormde Evangelisatie moest wel want de eeuwenoude dorpskerk was in handen van de vrijzinnigen en die preekten alleen over koetjes en kalfjes. Die deugden niet!

Ik kan mij de kerkgang nog levendig herinneren. Klassiek : mannen links en vrouwen rechts en een breed gangpad er tussen. Aan het eind daarvan een katheder voor de voorganger en links achterin het harmonium, bespeeld door de juf van het dorpsschooltje. De enige vrouw die aan de mannenkant mocht zitten. Ik schoof dus met mijn opa, mijn vader en een nog thuiswonende oom in het linkervak. Mijn moeder en mijn twee zussen gingen naar rechts.

Van de preken kan ik me niets meer herinneren. Alleen de stem van de voorganger: sonoor en met een iets vreemde tongval; “hoert Israel….. “.

En op dit alles gebaseerd ging het verder: knapenvereniging, christelijke lagere school, christelijke HBS, catechesatie en belijdenis.

Mijn kerkelijke bron is dus overtuigd rechtzinnig. Heb ik daarvan spijt? Nee, echt niet. Heb ik er iets aan overgehouden? Ja, een redelijke hoeveelheid bijbelkennis. Maar de verplichte psalmversjes die we op maandagmorgen opdreunden zijn niet gebleven.

Mijn bron, in Goutum. Een tijd dat alles waar was, niks te twijfelen. Wil ik naar die bron terug? Nee, dat kan niet meer, het vrijzinnigheids virus heeft definitief toegeslagen. Betreur ik die bron? Nee, het was goed toen. Het is goed nu!

Theun Dijkstra

Wie neemt het stokje van mij over en schrijft iets over haar of zijn bron? Onze webmaster neemt uw schrijven graag in ontvangst!

Deel dit