Vrijzinnig geloven

 

VVP

Even een groet - 78

Even een groet - 78

Spiralen van hoop - Praten over de liefde. We doen het graag. Net als over vrede en recht. Gisteren was ik in Kijkduin. Ongewild ving ik flarden van gesprekken op. De mensen zaten hutje mutje op elkaar. Naast alle prietpraat viel me op dat ...
 
... er veel werd gesproken over relaties. Daarbij figureerden ook die 'grote woorden'. Want het hoeft als het over recht en vrede gaat, niet meteen te gaan over politiek. Ook in relaties speelt dat. Om me heen hoorde ik van alles. 'Ik vond het zo oneerlijk van hem, zo onrechtvaardig!' 'Ze maakt een potje van haar leven, ze weet niet wat liefde is.' 'Eindelijk vrede. Ze hadden eeuwig ruzie samen!' Ondertussen las ik liggend in het zand een boek. Luisterend naar het ruisen van de zee. 
 
Al lezend stuitte ik op de hierboven aangehaalde woorden van Truman Capote, de grote Amerikaanse schrijver wiens leven nog niet zo lang geleden werd verfilmd. Het genre waarmee hij bekend werd, kreeg de naam New Journalism. Maar Capote staat voor meer. Hij was een gevoelig man, die ontroerend kon schrijven over de liefde. Zoals in bovenstaand citaat uit The Grass Harp, in het Nederlands vertaald als De grasharp, Een nachtboom, en andere verhalen (De Arbeiderspers, 1984). Het verhaal werd overigens al in 1956 als televisiespel uitgezonden door de VARA. Het gaat over een jongen die ontdekt dat de natuur een leermeester is. En dat de cyclische aard van het leven niet zonder vooruitgang is. Het leven is geen cirkel, maar eerder een spiraal waarin alles steeds weer opnieuw begint. Maar dan steeds net even anders. De liefde als evoluerende keten van succes en mislukking, zoals ook de natuur dat is. Een treffende gedachte. Donker realistisch, maar niet zonder hoop.
Met een groet,
Karl van Klaveren
 
 

Deel dit