Vrijzinnig geloven

 

VVP

Even een groet - 47

Even een groet - 47

Elk mens als uniek perspectief van het leven - Je hebt van die momenten dat je opeens heel helder ziet hoe het leven in elkaar zit. Althans, dat denk je. Zo voelt het. Gisteren bijvoorbeeld. Ik liep door een drukke winkelstraat.
 
Ik verbaas me altijd weer over de blikken, het geroezemoes van stemmen, al die bewegende gestalten samen. Opeens zag ik al die mensen om me heen als ogen waardoor de werkelijkheid zichzelf aankijkt. Wij denken dat we tegenover de natuur staan. Maar het bizarre is dat de natuur via ons zichzelf aanziet. We staan niet los van de natuur. We zijn de natuur. In ons wordt de materie zich bewust van zichzelf.
 
De wereld is een levend organisme en je zou de mensheid met fysicus Robbert Dijkgraaf kunnen zien als 'het denkend deel van het universum'. Beeld van God, noemde de Thora dat, vijfentwintig eeuwen geleden. Reflectie van de hemel op aarde. Wij zijn Gods gewaarwording van zichzelf. Niet individueel in ons eentje. Maar door al die miljarden ogen heen. Uit heden, verleden en toekomst samen. God is het bewustzijn, of beter gezegd de bewustwording die uit de dode materie tevoorschijn komt, oprijst. Elk mensenkind is een wereld op zich, leren de rabbijnen. Een uniek perspectief op het grote geheel. Of nee, anders, heel anders: een uniek perspectief van het geheel op zichzelf. Ja, opeens stond het me helder voor ogen wat dat betekent. Even maar. En toen was het weer weg.
 
Met een groet,
ds. Karl van Klaveren

Deel dit