Vrijzinnig geloven

 

VVP

Even een groet - 48

Even een groet - 48

Vogeltje - In mijn slaapkamer is boven het stopcontact een vogeltje geschilderd. Hij zit op de vierkante plastic omlijsting. Als het ware. Het beestje ontroert me altijd weer. Omdat ik het verhaal erachter ken. Via mijn zus vernam ik het.
 
Ze was verbaasd toen ze dit vogeltje aantrof in mijn huis. "Dat is ooit door mijn vriendin geschilderd," zei ze zacht. In heel Den Haag had haar vriendin, die kunstenaar was, dat gedaan. En inderdaad, later vond ik ook zo'n vogeltje bij Theo en Joke thuis. Theo is er niet meer. Ook de vriendin van mijn zus is er niet meer. Dat vogeltje nog wel. En nu ontroert dat vogeltje me nog meer. Want nu zal mijn zus naast haar beste vriendin ook haar lieve man verliezen. Hij is ernstig ziek. En in zijn laatste dagen. Het is geen dag voor een groetje. Maar toch wilde ik dit met u delen. Omdat het me bezighoudt. Vannacht laat ik mijn telefoon aan. Op haar verzoek. Ik woon dicht bij mijn lieve zus en schone broer. Als hij gaat hemelen als een vogeltje, wil ze me kunnen bellen. Om haar verdriet te delen. Ja, misschien is dat wel de essentie. Delen. We zijn puzzelstukjes, niet af zonder de ander.
 
Met een groet,
Karl van Klaveren

Deel dit