Vrijzinnig geloven

 

VVP

Column van de predikant - nov 2016

Column van de predikant - nov 2016

Ik schrijf deze column onder een klamboe. Het is héél vroeg in de morgen. Ik ben nog in India. Je wordt hier niet gewekt door verkeerslawaai of een kraaiende haan, maar door gebeden. Stemmen die zoemend de ochtendschemering vullen.
 
De moskeeën beginnen al om vijf uur. Een uur later volgen de hindoes, die in een nabijgelegen tempel (mandir genoemd) de zon begroeten met gezang. India is fascinerend. Het is de grootste democratie ter wereld, maar ook een tijdmachine die je terugvoert naar oeroude dagen. Gisteren waren we hier voor het eerst in een kerk. De preek over het laatste oordeel en het ontbijt in een hotel dat de methodisten ons aanboden vormden een wat schril contrast met de spontane gastvrijheid die we eerder ontmoetten bij sikhs, moslims en boeddhisten. Met enkele studenten hopen we volgende week een kerk te bezoeken die meer uitstraalt. Vandaag praten we na over een toespraak van Packiam Samuel, dalit-christen en hoofd van het HMI, het instituut voor dialoog tussen religies waar we te gast zijn. Packiam maakt in zijn theologie onderscheid tussen godsdienst (religion) en religie (faith). Godsdienst jaagt mensen angst aan, terwijl religie mensen verbindt. Het doet me denken aan een verhaal over Rabia, een islamitische mystica uit de zevende eeuw. Ze liep met een emmer water en een sleutel door haar stad. Ze wilde (zo zei ze) de hemel sluiten en de hel blussen, want de mensen geloven uit angst voor de hel en voor een beloning in de hemel. Echt geloof kwam volgens haar voort uit liefde. Liefde voor God en mensen. Deze moslima gaf een gezicht aan het soefisme, een invloedrijke islamitische beweging die heel Azië de zachte kant van God liet (en laat) zien. Terwijl Europa gebukt ging onder godsdienstoorlogen, waren er in India islamitische vorsten die hindoes en moslims bij elkaar brachten vanuit de gedachte dat "God groter" (Allah akbar) is. Het geheim van dit bestaan, zo vertelden ze, is groter dan religies en stijgt boven Veda’s, Bijbel en Koran uit. Door toedoen van een vrouw werden de ogen van de islam gericht op de compassie, die volgens Karen Armstrong het hart vormt van alle wereldreligies. Niks laatste oordeel. God is genade.
 
ds. Karl van Klaveren
 

Deel dit