Vrijzinnig geloven

 

VVP

Column van de predikant - feb 2013

Column van de predikant - feb 2013

Ik was vandaag in de Parkstraat. Niet bij Stek, maar aan de overkant. In de Heilige Jacobus. Elke dag is er dienst om 12.45 uur. De dienstdoende priester had een heerlijk buitenlands accent. Niet alleen moskeeën halen hun voorgangers van ver.
 
Ik meende een Duitse tongval te horen, maar het kan ook Spaans zijn geweest. Ik kwam trouwens voor de liturgie. Sinds ik in Engeland − of all places − een Latijnse mis meemaakte ben ik daar nieuwsgierig naar. In die oude liturgie ontdekte ik de oervorm van onze eigen 'protesterende' vieringen. Ja, ook de sobere orde van een calvinistische kerkdienst blijkt onbegrijpelijk zonder de Roomse moedergestalte. Het is als vliegen over een Hollandse polder: in al die lijnen, vlakken en slootjes herken je Mondriaan. Vanavond staat er iets heel anders op het programma. Samen met Dick Huizenga ga ik op bezoek bij de vluchtelingen 'van het Koekamp'. Na de ontruiming van hun tenten in het stadshart hebben ze een toevlucht gevonden in de voormalige katholieke kerk aan de Sportlaan. Daarmee zijn we buren geworden. Dick maakte zich plaatsvervangend zorgen over de warmte. Want al slapen deze Irakezen niet langer als herders in het veld, ook een kerk kan koud zijn. Tijdens de oecumenische dienst van 20 januari, waar ze om hulp wilde vragen, bleek daar al in voorzien. Ook engelen (diakenen) van de Noorderkerk hadden de vluchtkerk bezocht en zo werd het bedrag snel gevonden. Ja, ik ben benieuwd wat ik vanavond aantref. Volgens Dick ligt er een verlaten Christusbeeld op de kerkvloer. Daaromheen staan de bedden. Toen ze de nieuwe plek voor het eerst bezocht, had een van de Irakezen tegen haar gezegd: "De kerken mogen ons in de steek hebben gelaten, Christus niet. Kom maar mee." En hij liet de 'slaapzaal' zien. Een mooi en sprekend verhaal. Ik hoop dat hij er nog ligt... Christus.
 
ds. Karl van Klaveren
 

Deel dit