Vrijzinnig geloven

 

VVP

Column van de predikant - mei 2013

Column van de predikant - mei 2013

Jaren geleden vertaalde ik "The Power of Kabbalah" van Jehuda Berg. Ik had mijn uitgever enthousiast weten te krijgen voor het boek dankzij mijn ontdekking dat het geschreven was door de goeroe van... Madonna.
 
Met een mooi citaat van de zangeres op de omslag verkocht het als zoete broodjes. Nog steeds ontvang ik de nieuwsbrief van Bergs Kabbalah Centre: korte dagteksten, waar ik vaak kromme tenen van krijg, maar soms ook door wordt getroffen. Zijn kabbalafilosofie hamert er steeds weer op dat problemen en hindernissen in je leven heilzaam zijn. Ellende is bedoeld om iets van te leren. Het is de steen waaraan je het zwaard wet. Op een avond werd mijn geduld behoorlijk op de proef gesteld. Ik zal u niet vertellen waarom. Maar ik zat er even echt doorheen. Opeens dacht ik aan de kromme-tenen- tekst van Berg, die ik die ochtend had gelezen. En ik moest ontzettend lachen. Een genadige lach. Opeens voelde die last, die me uit de slaap hield, als een uitdaging. Ik voel me getroost door Gods prikkelende aanwezigheid in mijn ellende. Nou ja, ellende. Groot woord. Maar wel getroost. Opeens begreep ik die vreemde traditie die God aan het roer plaatst van zowel het goede als het kwade: Insjallah, Deo volente, Everything happens for a reason. Ik ontdekte: het geeft je moed. Letterlijk. Lef, hart. Je staat er niet alleen voor. Dat gevoel kreeg ik er bij, terwijl ik daar lag te tobben in bed. Ik zag het probleem opeens als een spel, als een challenge. Laat je niet kisten, maar ga de strijd aan. "Sta op, neem je bed op en wandel" hoorde ik Jezus zeggen in een verhaal dat even uit mijn geheugen naar voren flitste. Zo is het. Deo volente heeft niets te maken met een almachtige God die ons passief maakt. Het heeft te maken met moed en kracht, met doorgaan. Niet bij de pakken neerzitten.
 
ds. Karl van Klaveren
 

Deel dit