Vrijzinnig geloven

 

VVP

Column van de predikant - dec 2014

Column van de predikant - dec 2014

Onvoorstelbaar naamloze,
jij die bekleed werd en omkleed
met zoveel namen
waar niemand meer van weet
of weten wil,
laat me soms even merken dat
 
je er bent,
niet in een blinkend inzicht,
bliksemflits,
maar als een lichtheid
in mij ademend.
 
Uit: ‘Steeds’ van Hans Andreus
 
Ik weet niet wat me het eerste trof, de tekst of het plaatje, maar er gebeurde iets met me toen ik bovenstaande kerstmail opende. De afzender kwam me niet bekend voor. Je krijgt als dominee zoveel post. Toch raakte deze ‘kerstkaart’ me. Waarom? Toen ik het plaatje kopieerde ‘popte’ de bron van het fresco op. Het kwam uit de basiliek van Assisi. Ik was ooit in die kerk geweest. Samen met een vriend. We hadden ons een week lang vergaapt aan de kunstschatten van Florence, wieg van de renaissance. We spraken af dat we als contrast een dagje naar Assisi zouden gaan, een middeleeuws stadje. Zo was ik in deze basiliek terechtgekomen. Wat trof me toen dit plaatje me aanstaarde vanuit mijn mailbox? Een onbewuste herinnering? Misschien. Ik was destijds nogal de weg kwijt. Ik had mijn predikantslier aan de wilgen gehangen, omdat ik mijn geloof kapot had geredeneerd. Ik herinner me van die Italiaanse reis dat ik de schoonheid die ik daar zag, ervoer als een verfrissend bad. De kunst bevrijdde me uit mijn rationele spagaat. Wandelend door het Ufizzi en de basiliek van Assisi vroeg ik me af waarom ik zo onder de indruk was van wat ik zag. Ik kon er de vingers niet achter krijgen. Het was me een raadsel. Het gekke was dat dat besef bevrijdend werkte. Ik realiseerde me voor het eerst dat dingen die je niet begrijpt uiterst waardevol kunnen zijn. De mooiste ervaringen uit ons leven blijven raadsels: begrijpen we verliefdheid of de liefde die we voelen voor ons kind? Schoonheid: we worden erdoor getroffen, maar begrijpen het niet. In het woord ‘be-grijpen’ verschuilt zich een ander woord: ‘grijpen’. Begrip een poging om te controleren. Wat we niet begrijpen ontsnapt aan onze greep. Maar het kan ons wel raken. Zoals dit plaatje. Of dat gedicht. Ik wens u een gezegend kerstfeest!
 
ds. Karl van Klaveren
 

Deel dit