Vrijzinnig geloven

 

VVP

Column van de predikant - dec 2015

Column van de predikant - dec 2015

Vergeetachtigheid is een verschrikking. Ik heb er last van. Het is bij mij geen kwestie van ouderdom. ‘Je vergeet je neus nog eens,’ riep mijn moeder al toen ik kind was. Ooit vergat ik mijn fiets in de trein.
 
 
Tot tweemaal toe stalde ik hem op een plek die ik nooit terugvond. Erger is het als je je kind vergeet. Als jonge vader reed ik met een kinderwagen de supermarkt binnen. Ik pakte een winkelwagentje. Vergeetachtigheid heeft waarschijnlijk met concentratie te maken. Je kunt je maar op één ding tegelijk richten en vergeet de wereld om je heen. In dit geval mijn dochter. Pas toen ik naar buiten stapte begon het me te dagen: ‘... Waar is Marianne?’ Vreselijk. Je zou dat nog grappig kunnen noemen vanwege de goede afloop. Veel minder leuk is het, als je je vriend vergeet. Dat is mij overkomen in de afgelopen week. Op Voleindingszondag. Op zich een mooie viering, waarin we leden uit onze gemeenschap herdachten die zijn overleden in het afgelopen kerkelijk jaar. Maar één naam vergat ik op die zondag: die van Harbert Reitsma, die op 18 mei overleed. Hij was de partner van ds. Ligthelm, van 1959 tot 1980 predikant van de Houtrustkerk. Voor mij was Harbert een goede vriend. Het is niet zo dat ik mijn best niet had gedaan bij de voorbereiding. Ik had zorgvuldig alle nieuwsbrieven nageplozen en de gegevens gecontroleerd met de rouwkaarten die worden bewaard in het kantoortje. Maar ik maakte de denkfout dat ik zo zekerheid had dat ik alle namen had verzameld. Dat was niet het geval. Harbert was in besloten kring begraven, zonder rouwkaart, en in de nieuwsbrief stond het bericht van zijn overlijden op een ongebruikelijke plaats, waardoor ik het over het hoofd had gezien. Vreselijk. Ik had de crematieplechtigheid nota bene zelf geleid. Zo gaat het als je niet zelfstandig nadenkt en systematisch maar verkeerd zoekt. Ik hoop dat Mihil, zijn zoon, me deze vreselijke omissie wil vergeven. Volgend jaar willen we Harbert alsnog op de laatste zondag gedenken, als Mihil dat goedvindt. Ik hoop dat ook u me mijn vergeetachtigheid wilt vergeven als u er het slachtoffer van wordt. Niemand is volmaakt. Zoveel is duidelijk. We moeten het hebben van genade, goede wil. ‘Vrede op aarde in mensen van zijn welbehagen’.
 
ds. Karl van Klaveren
 

Deel dit