Vrijzinnig geloven

 

VVP

Column van de predikant - jul-aug 2015

Column van de predikant - jul-aug 2015

Woorden ontlenen hun betekenis en gevoelswaarde veelal aan de context waarin zij gebruikt worden. In de bestuursvergaderingen stond onlangs de toekomst van de Houtrustkerkgemeente ter discussie.
 
Daarin lanceerde ik – weliswaar argeloos, maar niet zonder reden – het Engelse leenwoord “corebusiness” buiten zijn eigenlijke context. Toegegeven, het woord “business” wordt – zeker nu het onbetamelijke en persoonlijke winstbejag in het hart van het bedrijfsleven zonder ophouden in de openbaarheid komt – onmiddellijk met materialisme geassocieerd. Desalniettemin ben ik van mening dat de samenstelling “corebusiness” beter past in de discussie over de toekomst van onze gemeente dan de uitdrukking "kern van de zaak" [zie de Nieuwsbrief van mei 2015]. Een business wordt opgezet om geld te verdienen met de verkoop van een bepaald product. In den beginne is het doel (het product) meestal wel duidelijk, maar al gauw sluipen er allerlei nevendoelen in de onderneming die als onontbeerlijk gezien worden voor de vervaardiging van het product. Zo was voor de gloeilampenfabriek Philips glas en dus een glasfabriek onontbeerlijk. De vraag nu naar de corebusiness wordt gesteld als de zaak al een tijdje bestaat, in de vaart van de bezigheden: waarvoor zijn wij opgericht; waar zijn we goed in; waar investeren we dan in? Producten worden afgestoten, afdelingen opgeheven, een richting hernomen. De vraag naar de corebusiness wordt gaandeweg gesteld; die gaat meer over een beweging dan over een zaak. Zo ook in onze christelijke gemeenschap, maar ook veelvuldig vòòr ons, in de loop der eeuwen. De architect Wim Quist vertelde eens in een interview dat hij dagelijks het museum Boijmans van Beuningen binnenliep. Het contact met schoonheid die de eeuwen getrotseerd had, zou hem misschien in de loop van de tijd een gevoel voor schoonheid bijbrengen. Zou niet op vergelijkbare wijze onze corebusiness, de kerkdienst, ons instrueren hoe wij verder aan een nieuwe wereld kunnen bouwen?
 
Adriaan Keller
 
 
Een reactie:
In bovenstaand stuk reageert Adriaan Keller op mijn eerdere column. Ik waardeer de associatie met beweging, die hij in “corebusiness” proeft. Dat lijkt mij een belangrijke kern van kerk zijn: blijven zoeken, reageren op wat de tijd vraagt. Wel betwijfel ik of het alleen de kerkdienst is die de kerk deze dynamiek verleent. Naar mijn ervaring draagt ook het kringenwerk bij aan het ‘in beweging blijven’. In kringen kan dialoog ontstaan en daardoor dynamiek. Ik ontken niet dat ook de zondagse viering dat effect kan hebben. Je voert tijdens de dienst een innerlijke dialoog met wat je zingt, hoort en ziet. En ook bij de koffie kan gesprek plaatsvinden. Maar het accent ligt toch anders. In kringen heeft het gesprek per definitie een meer centrale plaats dan in de kerkdienst. Om die reden zou ik beide vormen als “core” van onze “business” willen zien. Beide kunnen museumzalen zijn die ons inspireren tot nieuwe vormen en gedachten.
 
ds. Karl van Klaveren
 

Deel dit