Vrijzinnig geloven

 

VVP

Column van de predikant - feb 2016

Column van de predikant - feb 2016

Veertig is een belangrijk getal in de joods-christelijke traditie. Het staat in de Bijbel voor periodes van voorbereiding en verwachting, vasten en zuivering. Ook in de taal komen wij het getal tegen. We kennen allemaal het woord 'quarantaine'.
 
Het is afgeleid van 'quaranta giorni' (lett. Veertig dagen), een medische term uit Italië ten tijde van de pestepidemies van de 14e eeuw waarbij mensen veertig dagen werden afgezonderd. Zo ernstig is het in 'onze' veertigdagentijd gelukkig niet. In het kerkelijk jaar staan de veertig dagen tot Pasen voor de tijd van bezinning, die volgt op carnaval. Na blijde uitbundigheid volgt inkeer. Een heilzaam ritme dat ons wil bepalen bij het plezier en de diepgang van ons bestaan. Tegenwoordig doen ook protestanten mee met dit oeroude ritueel van concentratie en versobering. In onze dolgedraaide consumentencultuur is het zinvol om zo nu en dan eens na te denken waar het nu eigenlijk om gaat in het leven, en te testen of we ook zonder al die mooie hebbedingetjes kunnen. De veertigdagentijd volgt het spoor van Jezus, die zich veertig dagen en nachten terugtrok in de woestijn om zich voor te bereiden op zijn missie van liefde. Want uiteindelijk is vasten niet een laten, maar een ontvangen: kracht ontvangen vanuit de leegte en de stilte, een terugkeer naar de kern. De veertigdagentijd loopt in maart uit op de Goede Week. Hoogtepunten zijn Witte Donderdag, Goede Vrijdag en Pasen. Ook in onze kerk staan we stil bij dit drieluik. Op Witte Donderdag vieren we avondmaal net als Jezus en zijn leerlingen. Een maaltijd die oorspronkelijk een pesachviering was. Op Goede Vrijdag lezen we met elkaar het lijdensverhaal en verlaten in stilte de kerk. En op Pasen vieren we vreugdevol het feest van de opstanding. Een prachtig drieluik vol symboliek, dat aansluit bij de natuur die weer tot leven komt. Want al bij de joden was Pasen een lentefeest. In de Bijbel wordt deze natuursymboliek gekoppeld aan de gedachte dat het belangrijk is om je als mens te blijven vernieuwen en elkaar steeds nieuwe kansen te geven. Dat is de essentie van de boodschap van Jezus, die tot uitdrukking komt in de opstanding. Sta op!
 
ds. Karl van Klaveren
 

Deel dit