Vrijzinnig geloven

 

VVP

Column van de predikant - nov 2018

Column van de predikant - nov 2018

De grenzen van de moraal lijken in onze tijd behoorlijk te verschuiven. Roken is in de ban gedaan. #MeToo heeft de discussie over relationele omgangsvormen opgeschud. En nu is ook “I am Amsterdam” te licht bevonden door de...
 
...nieuwe burgermoeder van Mokum. Deze slogan zou te individualistisch zijn. Wat je ook van dit alles mag vinden, feit is dat de moraal niet stilstaat, maar volop in beweging is. Wat vroeger werd gefluisterd en gevreesd is niet waar: ‘de moraal wordt niet losser’. Ze verandert slechts.
 
Toch zijn er in dat chaotisch veranderingsproces wel constanten te vinden, denk ik. Zo lijken wij in ons heen en weer gependel tussen standpunten steeds naar balans te zoeken: tussen vrijheid en verantwoordelijkheid, tussen het belang van het individu en dat van het collectief. Een andere constante factor is dat er steeds nieuwe onderdrukte groepen in het moreel debat worden betrokken. Eerst ging het over rechten van burgers (ca. 1775) , daarna over die van slaven (ca. 1850), weer later ging het over vrouwenrechten (ca. 1900). Onze eigen tijd zet dat spoor voort met discussies over genderrechten, dierenrechten en de rechten van de aarde. Ja, het lijkt wel alsof die grote droom van vrede en recht steeds grotere kringen maakt. Kunnen we dan misschien toch spreken van vooruitgang in de geschiedenis? ‘Misschien is er hoop’ (Klaagliederen 3:29), schiet me te binnen. Tja, wie weet?
 
ds. Karl van Klaveren
 

Deel dit