Vrijzinnig geloven

 

VVP

Column van de predikant - okt 2018

Column van de predikant - okt 2018

Ik was nog maar een broekie toen ik in 1981 aankwam op de Theologische Universiteit van Kampen. Ik stemde op een partij die later opging in GroenLinks, maar om nu te zeggen dat ik politiek bewust was. Nee, niet echt.
 
 
Ik zag Jezus als een revolutionair, maar meer in het spoor van Gandhi en Martin Luther King dan van Marx. Het was aanvankelijk dan ook wel even schrikken toen bleek dat Marx bij de studenten in Kampen populairder was dan Jezus. De politieke bevrijdingstheologie bloeide in de IJsselstad, mede door de aanwezigheid van veel ANC-studenten uit Zuid-Afrika die in Kampen promoveerden.
 
Deze bewogen studiejaren kwamen weer boven toen ik in de afgelopen week las over Koos Koster, die in 1982 met zijn IKON-team werd doodgeschoten in El Salvador. Ze werden het slachtoffer van doodseskaders die in 1980 bisschop Romero al hadden vermoord, die kort daarvoor nog door Koster was geïnterviewd. Koos Koster had theologie gestudeerd in Kampen en was er een aanjager geweest van de radicale sfeer onder studenten. Het maakte dan ook grote indruk toen hij werd vermoord. Ook nu weer, nu in alle kranten staat dat het brein achter de moord door Zembla is achterhaald en zich schuilhoudt in de VS, voel ik bijna fysiek de huivering van toen. De betrokkenheid van de Amerikaanse regering onder Reagan blijkt nooit goed uitgezocht en het is te hopen dat dat nu wel gebeurt. Want deze moord is veel te snel vergeten. Ook in ons land.
 
Koos Koster was een martelaar zoals Oscar Romero. Hij koos voor zijn verzet niet de kerkelijke weg, maar wilde midden in de wereld staan. Dat was kenmerkend voor studenten uit Kampen van die tijd. Koster was een 'priesterjournalist' die bewust partij koos voor het onderdrukte Salvadoraanse volk. Net als Marx geloofde hij niet in objectieve journalistiek. Berichtgeving vond altijd plaats ‘vanuit een belang’. Dat dat zo is, is ons allen pas veel later duidelijk geworden toen Joris Luyendijk aantoonde dat de westerse berichtgeving over het Midden-Oosten net zo gekleurd is als die van Al Jazeera. Zelf ben ik geen 'partijganger'. Ik blijf geloven in een zekere objectiviteit, maar ik heb wel grote bewondering voor de solidaire stellingname van Koos Koster. Want hoe gekleurd zijn werk ook was, Koster gaf zijn berichtgeving de kleur van de hoop en betaalde daarvoor met zijn leven. En dat dwingt respect af.
 
ds. Karl van Klaveren
 

Deel dit