PROVINCIALE VERENIGING VAN VRIJZINNIGE PROTESTANTEN GRONINGEN

Vluchtelingen? Migranten? Gelukzoekers? Asielzoekers? Profiteurs? MENSEN!!!!

Vluchtelingen? Migranten? Gelukzoekers? Asielzoekers? Profiteurs? MENSEN!!!!

Vluchtelingen wachten aan de Turks-Griekse grens.

We zitten in de veertigdagentijd, veertig dagen van inkeer en bezinning. De Stille Week komt met rasse schreden naderbij. Op Witte Donderdag zijn er diensten in Haren, Scheemda en misschien op wel meer vrijzinnige plekken in de provincie. We delen dan brood en wijn met elkaar zoals Jezus dat ook heeft gedaan met zijn vrienden op de avond voor zijn dood.    

De sfeer is in de kerk op deze avond anders dan anders, is ingetogen. We lezen uit het Evangelie van Johannes, hoofdstuk 13; de voetwassing. “Jezus legde zijn bovenkleed af, sloeg een linnen doek om en goot water in een waskom. Hij begon de voeten van zijn leerlingen te wassen en droogde ze af met de doek die hij omgeslagen had.” Heidense slaven waren verplicht om bij een maaltijd de voeten van de gasten te wassen. Joodse slaven hoefden dat niet te doen. Laat staan een leraar. Het wassen van de voeten van gasten is nederige arbeid. Jezus wordt knecht. Jezus dient. Graag zou ik met de Europese regeringsleiders en staatshoofden, inclusief de Turkse, op bezoek gaan naar de vluchtelingenkampen op de verschillende Griekse eilanden en op het stukje niemandsland tussen Turkije en Griekenland. Om daar de mensen te zien, te spreken én de voeten te wassen.

Hoe we de mensen daar ook noemen: vluchtelingen, migranten, gelukszoekers, asielzoekers, profiteurs; het zijn mensen. Het zijn mensen zoals jij en ik! Het lijkt wel alsof we dat voortdurend vergeten. In maart hebben we verschrikkelijke beelden gezien van hoe er wordt omgegaan met deze mensen. Met mannen, vrouwen, kinderen – enkele duizenden kinderen zijn er zonder ouders(!) - , baby’s, bejaarde mensen en hulpbehoevende mensen. Boten zijn letterlijk weer teruggeduwd! Een kindje is hierdoor overleden. Wanhopige mensen in het niemandsland tussen Griekenland en Turkije zijn als pionnen in een politiek steekspel gebruikt, misbruikt.

Ik weet echt geen oplossing voor dit complexe mondiale vraagstuk. Maar ik weet wel dat zo met mensen omgaan inhumaan, hardvochtig en onmenselijk is. Dat doe je niet! En toch doen we het! Zo zouden wij toch niet behandeld willen worden wanneer wij gebruik willen maken van ons recht om asiel aan te vragen? Waarom behandelen we andere mensen dan wel zo? Hoe kan het dan ooit Pasen worden?

Een rabbi vroeg ooit aan zijn leerlingen, hoe men het uur bepaalt waarop de nacht eindigt en de dag begint.

“Is dat het moment waarop men van veraf een hond van een schaap kan onderscheiden?”, vroeg een leerling.

“Nee” zei de rabbi.

“Is dat het moment waarop men van veraf een dadelboom van een vijgenboom kan onderscheiden?” vroeg een ander.

“Nee” zei de rabbi.

“Maar wanneer is het dan?” vroegen de leerlingen.

De rabbi zei: “Het is het moment waarop je in het gezicht van een willekeurig mens kan kijken en je je broeder of zuster ziet. Tot dat moment zijn we nog in de nacht.”

Greta Huis

Deel dit