PROVINCIALE VERENIGING VAN VRIJZINNIGE PROTESTANTEN GRONINGEN

wat hebben we aan vijf broden en twee vissen? (brief 25)

 

  Daarna ging Jezus naar de overkant van het Meer van Galilea (ook wel het Meer van Teberias genoemd). … Het was kort voor het Joodse pesachfeest. Toen Jezus om zich heen keek en zag dat die menigte naar hem toe kwam, vroeg hij aan Filippus: ‘Waar kunnen we brood kopen om deze mensen te eten te geven?’ Hij vroeg dat om Filippus op de proef te stellen, want zelf wist hij al wat hij zou gaan doen. Filippus antwoordde: ‘Zelfs tweehonderd denarie zou niet voldoende zijn om iedereen een klein stukje brood te geven.’ Een van de leerlingen, Andreas, de broer van Simon Petrus, zei: ‘Er is hier wel een jongen met vijf gerstebroden en twee vissen – maar wat hebben we daaraan voor zoveel mensen?’ Jezus zei: ‘Laat iedereen gaan zitten.’ Er was daar veel gras, en ze gingen zitten; er waren ongeveer vijfduizend mannen. Jezus nam de broden, sprak het dankgebed uit en verdeelde het brood onder de mensen die er zaten. Hij gaf hun ook vis, zoveel als ze wilden. (Johannes 6(1) 4-11)

Dat heeft de verteller van het Johannes-evangelie in het Eerste Testament mooi bedacht. Het verhaal beginnen met de overkant van het meer. Want de verteller wil Mozes in herinnering roepen, die door de Rietzee zijn volk is voorgegaan. Mozes die zo met het volk door de dood is gegaan, op weg naar het beloofde land.

Jezus, die tweede Mozes, moet vanuit die eerste Mozes worden verstaan. Jezus, die de mensen voorgaat, door de dood heen, op weg naar een leven ten leven voor een ieder.

Het was kort voor het Joodse pesachfeest. Een grote menigte mensen is Jezus gevolgd. Ook nadat Jezus de berg op is gegaan met zijn leerlingen, blijven ze hem achtervolgen. Hoe gaan ze al die mensen te eten geven? Zoveel vraagstukken beheersen het nieuws, beheersen ons. Er zijn zoveel zorgen om mensen ver weg en dichtbij. Zoveel problemen in deze wereld dat je soms niet meer weet wat te doen.

Filippus antwoordt dat zelfs tweehonderd denarie niet voldoende is om iedereen een klein stukje brood te geven. Één van de leerlingen, Andreas, wijst op een jongen. “Er is hier wel een jongen met vijf gerstebroden en twee vissen – maar wat hebben we daaraan voor zoveel mensen?” Voor Jezus is niemand onbeduidend of onbekwaam.

De zestienjarige Mohamed uit Syrië, vluchtte enkele jaren geleden naar Libanon. In het vluchtelingenkamp richtte hij een school op. Samen met zijn familie bouwde hij die school die nu tweehonderd kinderen toegang geeft tot onderwijs. Mohamed zelf geeft er Wiskunde en Engels. Hij heeft enkele jaren geleden de internationale kinder-vredesprijs ontvangen.

Baruani woont in een vluchtelingenkamp in Tanzania. Hij was zeven, toen hij moest vluchten voor de oorlog en het geweld van de soldaten in Congo. Tijdens zijn vlucht verliest hij zijn moeder en zijn broertje. Baruani woont nog steeds in het vluchtelingenkamp in Tanzania. Over zijn leven daar zegt hij: “Opgroeien in een vluchtelingenkamp, is opgroeien zonder toekomst.”

In het kamp is een klein radiostation. Het lukt hem om er een eigen Radio-programma voor kinderen te beginnen op zondag. Elke zondag zitten er inmiddels duizenden kinderen uit het kamp gekluisterd aan de radio. Maar ook ver daarbuiten luisteren mensen naar het radioprogramma. Ze luisteren naar de oproepen van kinderen op zoek naar hun ouders en de oproepen van ouders op zoek naar hun kinderen. Inmiddels zijn vele kinderen herenigd met hun families. Ook Baruani heeft de internationale kindervredesprijs ontvangen.

De jongen met de broden en de vissen doet wat een kind doet op het Joodse paasfeest. Aan de vooravond van Pesach vindt thuis de Sederavond plaats. Op tafel staat een schotel met daarop verschillende soorten eten met een symbolische betekenis. Mierikswortel, een bitter kruid, herinnert aan de slavernij. Peterselie aan de lente en zout water aan de tranen van verdriet. En dan is er díe vraag. “Wat is het verschil tussen déze avond en álle ándere avonden?” De vraag wordt gesteld door de jongste aanwezige en vormt het begin van een lange avond vol verhalen uit de Tora. Zo wordt de Tora in herinnering gebracht. Zo wordt geleerd hoe je dient te leven.

De jongen in de mensenmenigte op de berg bij Jezus, stelt géén vraag om de Tora in herinnering te brengen. Hij doet het op een andere manier. Hij geeft. Hij geeft de torah. Hij geeft vijf broden en twee vissen. Zo simpel kan het zijn. Begin. Begin met delen. We hebben allemaal zoveel in huis om van te delen. We houden nog over ook!

Hartelijke groet, Greta Huis

P.S.  De besturen hebben besloten om in ieder geval tot en met Pasen geen diensten te organiseren in het Singelkerkje in Delfzijl en het Witte Kerkje in Haren. Redenen zijn de besmettingscijfers, veel leden zijn nog niet ingeënt, de Britse variant en corona-uitbraken in de provincie Groningen. Maar als er weer een dienst is…wauh! Hopelijk tot gauw!

De volgende brief verschijnt 29 maart.

Vereniging van Vrijzinnige Protestanten in de provincie Groningen (zie ook onze website www.vrijzinnig.nl/groningen ) Voorganger: mevr. G.F. Huis, Kruisweg 10, 9919 BB, Loppersum.                                                                    Tel.: 0596-203755   (gretag.f.huis@gmail.com)

Deel dit