Column: Monoloog van de moeder van Judas

Column: Monoloog van de moeder van Judas

Hoe zou de moeder van Judas hebben gereageerd op het verraad van haar zoon? Klaas Douwes schreef er een monoloog over. 

Judas betekent: hij zal God loven. Arme moeder van Judas Iskariot! Zij stond bij de wieg en zei tegen de buurvrouw: ‘Zie je dat kereltje daar? Hij zal God loven, zo hebben wij hem genoemd: hij zal God loven.

– Okke Jager

Wanneer ik op dagen zoals vandaag door het keukenraam naar buiten staar, zie ik hem zo weer door onze tuin rennen.
Bijna altijd op blote voeten, tong uit de mond, mouwen opgestroopt, compleet buiten adem, volledig ging ’ie op in zijn eigen spel.

Op andere momenten zat hij in de schaduw van de vijgenboom, die stond er toen nog.
Dan staarde hij rustig voor zich uit.
Uren kon hij daar zitten.
Ik heb vaak gedacht: wat gaat er toch in dat hoofdje van hem om?

Even zie ik hem weer zo zitten, maar in een oogopslag ben ik het beeld ook alweer kwijt.
Die onschuldige dagen, ze zijn voorgoed voorbij.
Die dagen waarop ik je naam riep, zonder dat ik daardoor boze blikken kreeg toegeworpen.
Judas.
Hij die God zal loven.
Mijn kind.

Wanneer ben ik hem kwijtgeraakt?

Op die dag in de nawinter?
Toen hij na de maaltijd bij ons kwam en op die zo voorzichtige, maar vastberaden toon van hem zei: ‘Mam, pap, ik wil hier weg, ik wil naar Jeruzalem.’
We moesten even slikken – Simon en ik – toen het hoge woord eruit kwam.
Ook al hadden we het allang aan zien komen.
Vaak genoeg hadden we het tegen elkaar gezegd: Kariot is te klein voor die jongen van ons.
Maar als dan puntje bij paaltje komt.
Natuurlijk hielden we hem niet tegen.
Bovendien, als hij eenmaal iets in zijn hoofd had...
We kusten hem vaarwel, adieu mijn zoon.
‘Ik zal jullie snel weer opzoeken hoor,’ zei hij tegen ons.
Zeven woorden.
Het zijn de laatste woorden die ik uit zijn mond heb gehoord.

Tenminste heb ik zijn brieven nog.
Ik was blij toen hij me schreef dat hij onderweg vrienden had gemaakt.
Hij was één van de twaalf, schreef hij, dat had zijn rabbi gezegd.
De trots spatte bijna van het papier.
Samen zouden ze de hemel bestormen, de wereld veranderen.

Maar in de laatste brieven veranderde zijn toon.
Die werd wat duisterder.
Hij schreef het niet heel uitdrukkelijk, maar tussen de regels door proefde ik steeds meer twijfel en op den duur ronduit teleurstelling.
Had ik toen maar geweten waartoe het zou leiden.
Misschien...
Maar ja, dat is achteraf.
Op dat moment verwachtte ik het niet.
Ik wist wel, het kan iedere ouder overkomen, maar dat ik zelf een van die iedere ouders zou kunnen zijn, daar had ik nooit bij stilgestaan.

Waarom?

Dat vraag ik me nog bijna ieder dag af.
Maar ik krijg geen antwoord.
Het enige dat ik weet, is dat jij mijn kind was, kind bent, en ik altijd van je zal blijven houden.
Het enige dat ik kan doen, is om iedere dag weer jouw naam proberen waar te maken:
Judas.
Loof God.

Klaas Douwes
Predikant van de Regentessekerk in Apeldoorn

Wilt u op de hoogte blijven van nieuwe artikelen? Abonneer u nu op de nieuwsbrief

Deel dit

Nieuwsbrief

Wilt u op de hoogte blijven van het laatste nieuws? Abonneer u op de

NIEUWSBRIEF

Zoeken

Contact

Vereniging van Vrijzinnige Protestanten
Joseph Haydnlaan 2a 
3533 AE Utrecht                       
030-8801497
info@vrijzinnig.nl
Klik hier voor meer contactgegevens

twitter310facebook

   

 



Agenda

26 Aug 2018
Naaldwijk Oude Kerk

Ontmoetingszondag in Naaldwijk


01 Sep 2018
Foreestenhuis Hoorn

Vrijzinnig Event Noord-Holland in Opschudding


Column

  • Column: De comeback van religie

    Oud-voorganger Bert Jansen verwondert zich over de transformatie van religie in ons land. De kerk heeft nog steeds geen goede concurrenten, meent hij.